De Israëlieten komen na veertig jaren woestijn bij het volgende grote keerpunt in hun leven. Bij Jesaja staan de mensen ook op een keerpunt.

In de perikoop van vorige week (1 Kor. 1,1-17) bleek verdeeldheid in de gemeente van Korinte de aanleiding te zijn tot Paulus’ brief. Gemeenteleden ontlenen hun eigen gelijk aan degene door wie ze gedoopt zijn. Paulus heeft in Korinte maar een enkele keer gedoopt en staat dus zwak. De strategie waarmee hij zich verdedigt, heeft twee aspecten: vervanging en omdraaiing. Aan het einde van de vorige perikoop verving hij het criterium van het dopen door dat van de evangelieverkondiging (1,17). In de hier besproken perikoop maakt hij omdraaiingen in tegenstellingen.

‘Omzien naar elkaar’ is een belangrijk onderdeel van gemeente-zijn. In dat ‘omzien’ kunnen we tegen verschillende vragen aanlopen. Zoals: Hoe kunnen we samen in gesprek komen over wat ons bezighoudt? En op welke manier kunnen we elkaar bemoedigen en tot steun zijn?

‘Wat is eigenlijk het verschil tussen diaconaat en pastoraat?’ Bij de werving van nieuwe medewerkers in de gemeente wordt die vraag nog wel eens gesteld. Wat zou u antwoorden? In dit artikel een nauwkeurige toelichting met een verrassende uitkomst…

Bij Wijsheid 2,12.17-20 en Marcus 9,30-37 Het gedeelte uit Marcus dat gelezen wordt van de twaalfde zondag van de zomer tot en met de zesde van de herfst, is opgebouwd […]

Soms lijkt het wel of mensen het nauwelijks kunnen verdragen als het met een ander goed gaat. Als een jongen vaak goede cijfers haalt op school, beginnen er altijd wel […]

Als je stil gaat zitten, ontdek je hoe onrustig het is in jezelf. Stilte confronteert je met alles wat in je leeft aan zorgen, emoties, drukte. Er is geen ontkomen aan. Maar als je volhoudt, word je onder alle onrust langzaam iets anders gewaar.

Bij Matteüs 5:17-26 De kinderen staan voor in de kerk. Laat ze hun vuisten ballen (maar niet om boosheid te suggereren). Er wordt een gedichtje opgezegd, zie hieronder, en bij […]

Lucas vertelt het verhaal van de aankondiging aan Maria, de annunciatie. Traditioneel wordt de annunciatie beschouwd als het moment van Jezus’ menswording. Maar als we de tekst lezen met aandacht voor Lucas’ septuagintische taalgebruik, verschijnt toch een ander accent. Dan zien we hoe een vrouw in een vernederende situatie de belofte krijgt van bescherming onder Gods vleugels. Zij is zelf een van die vernederden over wie zij later in het Magnificat zal zingen.