Bij 2 Samuel 11 Spiegelverhaal In de familie van Mo was er een groot geheim. Dat ging over zijn vader. Mo had het gehoord toen zijn moeder een keer aan […]

In het afgelopen jaar zijn veel kerkelijke gemeenten gaan experimenteren met de digitale mogelijkheden van beamers, schermen en camera’s. Dit heeft impact op de vormgeving en inrichting van kerkdiensten. Ook roept het inhoudelijke vragen op over zingen, muziek en zorgvuldig gebruik van camera’s. Hier worden deze elementen besproken ter inspiratie voor gesprekken en/of het formuleren van beleid.

Op het eerste gezicht hebben de teksten van deze zondag weinig met elkaar te maken. Maar in elk van de vier teksten vinden we beelden van overvloed, als vooruitzicht om vol te houden óf als aansporing om aan de slag te gaan.

De Heilige Geest is voor velen van ons de meest mysterieuze persoon van de Drie-eenheid. Jezus, die mens werd en nu met een verheerlijkt lichaam in de hemel is, staat het dichtst bij ons. Bij God de Vader stellen we ons onwillekeurig een wijze oude man voor, die voor ons zorgt en op ons betrokken is als een lieve vader. Maar de Geest?

Het feest van de Drie-eenheid roept vragen op. Hoe kun je drie Personen hebben en toch één God? Wie is nog geïnteresseerd in theologische speculaties of heilshistorische beschouwingen? Misschien moeten we wel een ander spoor inslaan. Zoals de geloofsbelijdenis van Athanasius (wie kent die nog?) eigenlijk pure poëzie is, zo kunnen we ook de teksten van vandaag lezen als poëzie. Wijsheid en woord, geest en licht: het zijn manieren om te spreken over hoe wij ons kunnen verhouden tot de Eeuwige.

U zult u geen gesneden beeld maken en u daarvoor niet buigen’, zegt het 2e van de Tien Geboden. Toch zijn er heel wat bijbelse afbeeldingen, ook van God. Hoe kan dat? Hoe is die ontwikkeling gegaan? Wat zeggen afbeeldingen over en tot ons geloof?

Bij Lucas 18,9-14 en 2 Timoteüs 4,6-8.16-18 In een hokje plaatsen ‘Je krijgt nooit een tweede kans om een eerste indruk te maken,’ zegt de uitdrukking. Sommige mensen krijgen zelfs […]

De vroege christenen vielen op door hun respectvolle manier van omgaan met hun doden. Kunnen wij dat als hun navolgers in déze tijd nog waar maken?

Gemeenten en pastores zien om hen heen ritueelbegeleiders, vrijgevestigde geestelijk verzorgers en theologen die buiten de kerkelijke structuur om worden gevraagd voor begeleiding, rouw-en trouwdiensten. Hoe kunnen plaatselijke gemeenten zich ertoe verhouden?