Beproeving
Bij Marcus 1,12-15 Bemoediging en drempelgebed Voorganger: Onze hulp is in de Naam van de God Allen: die hemel en aarde gemaakt heeft. Kind: God is er waar ik ook […]
Bij Marcus 1,12-15 Bemoediging en drempelgebed Voorganger: Onze hulp is in de Naam van de God Allen: die hemel en aarde gemaakt heeft. Kind: God is er waar ik ook […]
Vanuit de verte gezien, kan iemand eng en gevaarlijk lijken. Maar wie je in de ogen leert kijken, kan zomaar opeens je vriend worden. Folly Hemrica is straatpastor in Leiden […]
We kennen er allemaal wel één of meer, van die bevlogen mensen die vol enthousiasme ‘ervoor gaan’. In de kerk, in onze gemeente of omgeving zetten ze zich in voor de/een goede zaak. Hier maken we kennis met Bert, die van alles in de kerk gedaan heeft en doet, maar vooral ‘dienstbaar is in zijn orgelspel’.
Stel: je bent gevlucht, omdat je in je land van herkomst niet kan zijn wie je werkelijk bent. Je vluchtte op zoek naar bescherming en vrijheid. Zo kwam je in Nederland in een asielprocedure. Maar ook hier ben je helaas niet altijd veilig.
Je komt niet hier vandaan. Je woont hier, in het beste geval ben je goed geïntegreerd, maar je afkomst zal je altijd kenmerken. Je leeft in een omgeving met, op z’n minst gedeeltelijk, andere normen en waarden. Soms word je met scheve ogen aangekeken; wat je doet, wordt in de gaten gehouden en in je nadeel uitgelegd. Jouw rechten verschillen van de rechten van volledige burgers en mensen die vanaf hun geboorte hier wonen. Je komt elders vandaan, je thuis is elders.
‘Twee zielen, één gedachte’ wordt wel gezegd als twee mensen op hetzelfde moment hetzelfde idee krijgen. Dat kan ook met meer dan twee mensen gebeuren, zelfs met een hele vergadering. Zo werkt de Quakermethode van besluitvorming. Daarbij wordt gebruik gemaakt van stilte.
Toen ik nog in Sinterklaas geloofde was ik, (we schrijven begin jaren zeventig), niet erg met hem bezig. Geen bedplassen of anderszins grote ontroering in elk geval.
‘Niet voor schuren die niet duren gaaft Gij vruchtbaarheid, maar opdat op aarde, in uw goede gaarde, niemand honger lijdt’ (LB 718). We zongen het vrijwel ieder jaar in de oogstdienst. Hoewel enigszins stukgezongen is het nog steeds een adequate weergave van Lucas 12,13-21. Jezus waarschuwt voor hebzucht en het oppotten van bezit. Goederen verzamelen zal je niet helpen als je leven in het geding is. Maar erger nog: je ziel loopt gevaar als je alleen voor jezelf leeft en niet deelt met anderen.
Als geloofsgemeenschap betekenis hebben voor de omgeving. Dat wordt aangetipt in de zesde kernwaarde ‘beste buren zijn’. Dat vraagt een kritische blik naar de eigen gemeente én nieuwsgierigheid, kennismaken misschien wel, met de buren. Ga er maar aan staan..!