Waar twee of drie… Over tellen in de kerk
In de serie ‘Back to Basics’ is dit het 5e artikel, over tellen en getallen in de kerk. Net als in de wereld om ons heen wordt ook in de kerk geteld. Maar wat meten we eigenlijk? Wat doen we met die cijfers?
In de serie ‘Back to Basics’ is dit het 5e artikel, over tellen en getallen in de kerk. Net als in de wereld om ons heen wordt ook in de kerk geteld. Maar wat meten we eigenlijk? Wat doen we met die cijfers?
Bij Lucas 24,49-53 Verhaal ‘Hé, dat is vreemd.’ Lucas kijkt uit het venster van het huis van zijn ouders, het huis bij de poort van Jeruzalem. ‘Kom eens kijken!’ Hij […]
In het opstandingsverhaal zoals Johannes het vertelt, treffen we Maria Magdalena alleen aan. Zij is op weg naar het graf.
Angst vormt één van de voornaamste belemmeringen is om open te zijn. We lopen immers liever weg van angst, of van datgene wat ons angst bezorgt, wat het ook is. Trouwens: je openstellen kan op zich al een bron van angst zijn. Want wie weet wat er op je afkomt, als je je openstelt.
Hoe kun je in je gemeente optimaal gebruik maken van talenten? Chaïm Zonnenberg deelt zijn persoonlijke verhaal over hoe hij zijn talenten mocht ontdekken, ontwikkelen en inzetten. Als betrokken gemeentelid en lid van een pioniersteam. En ook hoe het mis ging, toen hij een ambt aanvaardde dat niet bij zijn talenten paste. Daarnaast wordt uitgelegd hoe een cultuur van Talentgericht Werken wordt vormgegeven in de Nieuwe Kerk Utrecht.
Is Waarderende Gemeenteopbouw vooral stimuleren de mouwen op te stropen en snel aan de slag te gaan? Is het peptalk om mislukkingen niet meer te zien? Is het een trucje? Nee, het is gemeenteopbouw, die leert kijken met andere ogen!
Via gedachten over ‘waardig leven’ en ook ‘waardig sterven’ komt de auteur uit bij de vraag of ‘mijn leven wel alleen van mij is…?’ Het antwoord op die vraag leidt dan naar een positiebepaling inzake orgaandonatie.
Met een prachtig beeld, van een ploegende boer die moet omkeren omdat er een steen ligt, gaat het hier over faith – vertrouwen, als basis van geloof. En net zo belangrijk is de gemeenschap, van gewone gelovige mensen.
Voor Petrus is het duidelijk: er is voor Jezus geen alternatief. ‘Tot wie zou ik anders gaan?’ Maar deze wereld biedt wel alternatieven aan. In de eerste lezing is het de Baäl. In de tweede is het de gnostiek. In de derde lezing het jodendom. In al deze gevallen verlies je ‘iets’, namelijk de incarnatie. En daarmee ook onze deelname aan Gods eigen leven, het eeuwige leven. God en mens blijven dan welwillende vreemden voor elkaar.