Wilbert van Iperen deelt een zomer herinnering van vroeger. Hij vertelt over zijn vakantie naar Frankrijk en zijn bezoek aan een Franse kerk.

Bij Genesis 16, 1-16 Zana is vreselijk, verschrikkelijk reuze boos. Eerst woonde ze fijn met haar familie in Syrië. Maar toen werd het daar oorlog en moest ze naar een […]

Bij Johannes 2,13-22(25) Meester Bas is boos. Heel boos. Hij is zó boos dat hij net de tafeltjes heeft omgegooid van de hele achterste rij. Beduusd staan Michael en Sven […]

Bijna iedereen kent wel het verhaal over de ongehoorzame profeet Jona die opgeslokt wordt door een grote vis. Met het grootste plezier ‘jonasten’ we vroeger elkaar zwaaiend aan handen en voeten het zwembad in. Maar hoe gaat het verhaal van Jona ook alweer? En blijft Jona ongehoorzaam?

Al weken loop ik ertegenaan te hikken. Een column over boosheid. Maar ik ben nooit boos. Ik smijt niet met deuren, ik gooi geen borden op de vloer, ik schreeuw […]

Ganzenbordspel

Het laatste hoofdstuk van het Lucasevangelie heeft een wonderlijk tijdsverloop. Eerst wordt er verteld over de vrouwen die in alle vroegte naar het graf gaan, dat leeg bevinden en naar de andere leerlingen terugkeren. Dan volgt het verhaal over de Emmaüsgangers, dat met de tijdsbepaling ‘op diezelfde dag’ aan het verhaal over de vrouwen bij het lege graf wordt verbonden.

Nu ik dit schrijf, Palmzondag 2022, hebben we net het grootse en altijd weer indrukwekkende passieverhaal van Lucas in de kerk gehoord. De langste evangelielezing van het jaar. Vandaag, acht dagen na het feest van de geboorte van de Messias Jezus, horen we het kortste evangelie van het jaar: één vers, opnieuw naar Lucas’ beschrijving. Het Woord van de Heer hoeft niet lang te zijn om toch vol zeggingskracht te kunnen verkondigen. Zo wordt elk Nieuwjaar in deze wereldtijd getekend met de naam van een acht dagen oud kind.

Getuigen zullen ze zijn, de apostelen, wereldwijd. Eerst in Jeruzalem, in het hart van Israël, in Judea en Samaria, en ten slotte in één moeite door tot aan het uiterste der aarde, schrijft Lucas in Handelingen 1,8. Dat lijkt een angstig ambitieuze onderneming, maar het is in lijn met wat de profeten in hun meest royale visioenen voor ogen hadden: Israël tot zegen voor alle volkeren.