Menu

Premium

De familie Groen

Bij Marcus 4,1-9

Meneer en mevrouw Groen doen hun naam eer aan, vinden ze. Meneer Groen werkt bij het ministerie van landbouw. En mevrouw Groen is hoofd van de Gemeentelijke Groenvoorzieningen. Ze hebben het allebei razend druk. Zij hebben bijvoorbeeld geen tijd voor hun tuin. Daar hebben ze iets op gevonden. Hun hele tuin hebben ze volgelegd met grote tegels. Daar heb je geen werk van. En om het nog een beetje op een tuin te laten lijken, staat in het midden een grote pot met een buxus erin.

In de voortuin hebben ze ook problemen. Daar staan bomen waar in de herfst blaadjes van afvallen. Tijd om te harken hebben meneer en mevrouw Groen niet. Bovendien zitten in die bomen vogels die op hun auto’s poepen. En voor auto’s wassen is ook geen tijd. Dus de bomen worden omgehakt en alles wordt met asfalt bedekt. Ziezo. Alleen, helaas, er groeit mos hier en daar. En er komt onkruid op tussen de tegels in de tuin. Maar daarvoor hebben ze onkruidverdelger. Op zondagmiddag zie je meneer Groen in de weer. Hij spuit op elk sprietje en mosje tot alles hartstikke dood is.

De buurvrouw van de familie Groen heeft die problemen niet. Ja, ze heeft het wel vreselijk druk met haar grote schoolklas waar ze juf van is. Maar ze heeft een schaap dat het gras in de tuin kort houdt. Ze knipt af en toe eens een takje weg. Haar tuin staat voor en achter vol bloemen. In de herfst dragen de appel- en pruimenboom veel vruchten, zodat haar hele klas een keer mag komen rapen en ook het schaap aaien.

Op een dag komt een filmploeg de straat inrijden. Het is de filmploeg van het tuinprogramma Wat groeit daar?. Een week later komt het op de televisie. Meneer en mevrouw Groen zitten net uit te puffen op hun strakke leren bank en kijken naar hun enorme flatscreen. Ze zien dat de camera hun straat binnenkomt en inzoomt op hun grote naambord met Familie Groen erop. ‘Deze mensen doen hun naam geen eer aan,’ zegt een stem, terwijl de camera het asfalt laat zien. Snel draait de camera naar het huis van de buurvrouw. En dan gaat het hele programma verder over haar tuin. Over de bloemen en fruitbomen en natuurlijk ook over het schaap!

Liedsuggestie

Bijbelliederen voor jonge kinderen III, 53, J.D. van Laar, Boekencentrum 1992.

Wellicht ook interessant

Israël
Israël
Basis

De Bijbel is politiek.

Vorig jaar stond een aantal mensen te demonsteren bij de ingang van Opwekking, de jaarlijkse Pinksterconferentie van de gelijknamige stichting. Met het uitgangspunt ‘Praat over Palestina’ was Kairos-Sabeel Nederland, een organisatie die Palestijnse bevrijdingstheologie bekendheid wil geven in Nederland (en waarvan ik covoorzitter ben), namelijk niet welkom bij Opwekking. De stichting Opwekking zei ‘niet politiek’ te willen zijn. Christenen voor Israël was wél welkom. Op het terrein zwaait bovendien, naast de blauwwitte Opwekkingsvlag en de Nederlandse vlag, ook steevast de Israëlische. In een tamelijk vage tekst op de site van de stichting (die spreekt van ‘vlag met de Davidsster’) staat dat het om ‘theologische erkenning gaat’, niet om ‘politieke beoordeling’. Nu wordt christelijke steun aan de staat Israël vaak gepresenteerd als apolitiek, want die zou simpelweg theologisch zijn.

None

Symposium ‘Inferno. De ontdekking van de hel’

We hebben het er liever niet over: de hel. Maar Arnold Huijgen, de Theoloog der Nederlanden, schreef er een boek over: Inferno. Daarin biedt Huijgen ons een nieuwe manier van spreken over de hel, want ‘belangrijke theologische tradities schieten daarin tekort.’ Tijdens dit symposium zoekt hij het gesprek met wetenschappers, theologen en kunstenaars over hun ‘heltaal’. Met onder anderen historicus Beatrice de Graaf, theoloog Kees van der Kooi, beeldend kunstenaar Egbert Modderman en schrijver Niña Weijers.

Rechterhamer die op een Bijbel ligt met op de achtergrond een kruis.
Rechterhamer die op een Bijbel ligt met op de achtergrond een kruis.
None

Bijbel en politiek

Al jaren speelt de Bijbel een rol in de politiek – soms als inspiratie, soms als wapen. Regelmatig zien we dat in de Verenigde Staten, maar ook in Nederland grijpen politici regelmatig naar bijbelteksten om hun standpunten kracht bij te zetten. Maar hoe ver ga je daarin? De Bijbel is politiek, of in ieder geval: bepaalde verhalen eruit hebben een duidelijke politieke lading. Als redactie riep dat een aantal vragen op, want hoe moeten we hier mee om gaan? Kan je zomaar de bijbel gebruiken om een politiek punt te maken vandaag de dag? In deze serie hebben we een aantal theologen gevraagd om op deze vragen te reflecteren.

Nieuwe boeken