Menu

Basis

En ook gezelligheid

Wandelaar met wandelstok
Schuchter en wat nerveus maakte ik mijn entree in mijn eerste gemeente. Begonnen als jeugdpastor in een grote wijk ontdekte ik dat ik nu moest leren multitasken. Naast een ervaren collega begon ik met een duidelijk afgebakende taak. Maar wat stond mij in dat andere stadsdeel te wachten? Er klonken geen Bachcantates. Er was wel een doedelzakgroep, een accordeonorkest en wekelijks repeteerde in het wijkgebouw een mandolineorkest. Mijn moeder noemde dat ‘de zoemende bijen’. De wijkvereniging, waarvoor de pastoor ooit het initiatief nam, was in marxistisch vaarwater beland. Kerk en geloof werden buiten de deur gehouden. Ook de Kruisvereniging, die

Wellicht ook interessant

Nieuwe boeken