Na de geboorte van een baby volgt vaak kraambezoek. In Lucas 2 lezen we hoe de herders als eersten hoorden over de geboorte van Jezus. Ze gingen meteen op weg, en vonden Maria, Jozef en het kind dat in de voederbak lag. Een herder vertelt over zijn werk, en over die ene nacht waarin de engelen zongen.

Mijn jongste laat de kleuterschool achter zich. Elke schooldag lopen we hand in hand naar de – zo noemde men dat toen – ‘zwarte school’ in mijn wijkgemeente. Enkele ouders uit onze kerk hadden voor hun kinderen een school in de ‘witte’ aangrenzende wijk gekozen. Omdat ik godsdienstles gaf in groep acht, wist ik met hoeveel inzet de leerkrachten bezig waren met de jongens en meisjes uit onder meer Suriname, Turkije en Marokko.

Vulkanen en gloeiende lava tekende ik al toen ik nog op de lagere school zat. En omdat mijn moeder alles bewaarde, zie ik nu dat er aan mij geen Rembrandt verloren is gegaan.

Het bijbelboek Jona leest als een novelle. Een profeet die zijn roeping ontvlucht, scheepslieden die geen andere oplossing zien dan hem overboord te gooien en een grote vis die hem opslokt en drie dagen later uitspuwt op het strand.

Op 8 mei 1373 ontvangt een dertigjarige doodzieke vrouw ‘openbaringen van goddelijke liefde’. Deze onbekende vrouw dankt haar naam – Juliana van Norwich – aan de kerk (St. Julian) van haar kluizenaarscel. In Nederland kennen we zuster Bertken die zich in 1457 liet inmetselen in de Utrechtse Buurkerk (nu Museum Speelklok).

Schuchter en wat nerveus maakte ik mijn entree in mijn eerste gemeente. Begonnen als jeugdpastor in een grote wijk ontdekte ik dat ik nu moest leren multitasken. Naast een ervaren collega begon ik met een duidelijk afgebakende taak. Maar wat stond mij in dat andere stadsdeel te wachten?

In 1973 bezocht ik een internationale evangelische conferentie over evangelisatie onder jongeren. Werkzaam bij Tot Heil des Volks waar we jongeren begeleidden die aan alcohol of drugs verslaafd waren, hield ik een inleiding over de effecten van verdovende middelen. Zoals overal was het onderlinge contact in de wandelgangen het meest verrijkend. De inleiders van elders in Europa en jonge hulpverleners, we wisselden ervaringen en adviezen uit.

De tak afzagen waar je zelf op zit, is niet verstandig. Dat was een van de eerste lessen die ik van dominee Paul Aalders leerde.

Het was midden jaren vijftig dat twee jonge vrouwen in Amsterdam met kinderevangelisatie begonnen. Zes jaar oud beklom ik de trappen naar de bovenste etage aan de Heerengracht.