Geduld

Bij Johannes 12,20-33

Kikker werkt hard in zijn tuin. Pad komt voorbij. Hij wil ook wel zo’n mooie tuin. Hij krijgt van Kikker wat zaadjes. ‘Stop ze maar in de grond,’ zegt Kikker, ‘dan zul je ook gauw een mooie tuin hebben.’ Pad holt naar huis en stopt de zaadjes in de grond. Maar de zaadjes gaan niet groeien. Pad loopt heen en weer en roept hard: ‘Zaadjes, ga maar groeien!’ Kikker komt langs. ‘Je moet de zaadjes een paar dagen met rust laten. De zon moet erop schijnen en daarna moet het nog regenen. Dan pas gaan de zaadjes groeien,’ zegt Kikker.

’s Avonds kijkt Pad uit zijn raam. Hij ziet nog niets. Hij gaat met kaarsen aan in de tuin zitten en leest zijn zaadjes een lang verhaal voor. De volgende dag zingt hij liedjes. En de dag daarop maakt Pad muziek voor zijn zaadjes. Maar er gebeurt niets. Pad is zó moe geworden dat hij in slaap valt.

‘Pad! Pad! word wakker,’ roept Kikker, ‘kijk eens naar je tuin!’ Pad ziet dat er allemaal kleine plantjes uit de grond zijn gekomen. ‘Nu krijg jij ook een mooie tuin,’ zegt Kikker. ‘Je hebt gelijk, Kikker,’ zegt Pad, ‘je moet er hard voor werken.’