Basis

Gehoorzamen hoeft niet leuk te zijn

‘Het land wars van betutteling, geen uniform is heilig, een zoon die noemt z’n vader Piet, een fiets staat nergens veilig’ werd liefkozend gezongen over de Nederlandse volksaard, in een tv-reclame voor een bank nota bene. Want o wat is het toch leuk, dat eigenwijze karakter van ons. En toegegeven: als we altijd maar blijven wachten tot het rode licht gedoofd is, zullen we nooit verder komen dan de brave middelmaat. Maar dat is nog geen pleidooi tegen gehoorzaamheid, laat staan voor een antiautoritaire opvoeding waarbij een zoon zijn vader ‘Piet’ noemt. Of gehoorzaamheid de juiste handelwijze is, hangt natuurlijk

Wellicht ook interessant

Jonge vrouw in een wit T-shirt staat tegen de muur geleund en kijkt de camera in.

Basis

“Er is binnen de kerk te weinig aandacht voor milieu en dierenleed”

Martine Meijers is nieuwsgierig naar jonge christenen. Waar zijn ze mee bezig en wat drijft ze? Dit keer gaat ze in gesprek met ondernemer Leonoor Leus (Brussel, °1992), oprichter van ‘Vegan Brussels’ en ‘Changemaker Collective’. Hoewel Leonoor is opgeleid als architect wilde ze haar impact op de wereld vergroten. Drie jaar geleden bekeerde ze zich tot het christendom en nu richt ze zich op het zoeken, delen en verspreiden van het goede.

Tonnie Dieleman kijkt grijnzend in de camera en laat een kleine schedel van een dier zien, die hij in zijn hand vasthoudt

Basis

“Blijf op je eigen grond”

De gereformeerde broeders uit zijn verleden hebben de liefde veronachtzaamd en daar ondervindt Tonnie Dieleman nog altijd de gevolgen van. Het maakt hem boos. Toch gaat hij sinds kort weer af en toe naar de kerk en heeft hij ontdekt wat er met boosheid gebeurt wanneer het niet op oordeel stuit. Krina Huisman ging namens Theologie.nl met hem in gesprek.

Bomen met lampjes en blauwe lucht op de achtergrond

None

Wat geeft jou grond onder de voeten?

Zo’n drieduizend bezoekers liepen dit jaar door de bossen van Liempde tijdens Graceland Festival. Door de aanhoudende droogte was de grond stoffig en zanderig. Blote voeten werden steeds iets bruiner en de grassprieten leken minstens zoveel dorst te hebben als de mensen. Droog, verhard en heet – zo voelde de grond onder defestivalvoeten.