Wij en zij, ik en jullie, ik en hunnie: allemaal tweedelingen. Maar nu: ik en wij. Als het leven wiskunde was, kon je eenvoudig zeggen dat ik een deelverzameling was van wij, met cirkels die elkaar deels overlappen. Maar gelukkig is het leven ingewikkelder dan wiskunde. Als mijn opa, die slecht ter been was, ons in Beverwijk kwam opzoeken, zei mijn moeder aan het eind van de avond steevast: ‘Wij brengen je wel even naar het station’, hetgeen betekende: ‘Jan brengt je wel even’. Mijn moeder had geen rijbewijs, wat de verkeersveiligheid in Nederland zeer ten goede is gekomen. Mijn
Het volledige artikel lezen?
Dit artikel is voor Basis- en Premium-leden.
Log in en lees verder. Nog geen lid?
Krijg toegang tot ruim 6.700 artikelen over levensvragen, spiritualiteit, opinie en maatschappij en verdiep je in wat geloof en theologie betekenen voor het leven van vandaag.
Bekijk Basis & Premium >
InloggenLid worden