Het 'God-gehalte' in de kerk moet omhoog
Gisteren presenteerde dr. Wim Dekker het slotdeel van zijn trilogie. Na Marginaal en missionair, Tegendraads en bij de tijd is er nu Verbonden en vervreemd waarin Dekker schrijft over de rede van Paulus op de Areopagus. ‘Het gaat over schepping, opstanding, bekering en het laatste gericht,’ zegt Dekker in het Reformatorisch Dagblad. ‘En vervolgens staat er dat er een paar mensen tot geloof komen. Dat roept de vraag op wat daarmee bedoeld wordt.’
Dr. Wim Dekker werkte van 1998 tot 2015 als predikant voor de IZB, ‘vereniging voor zending in Nederland’. In Verbonden en vervreemd denkt hij na over de zoektocht naar God van Stephan Sanders, die hij persoonlijk ontmoette en die een reactie gaf tijdens de boekpresentatie. Dekker schrijft in zijn boek: ‘De toewending van Sanders naar het christelijk geloof – ‘de scherpste breuk in mijn leven in jaren’ – houdt mij als doorgewinterde orthodox-protestants gelovige een spiegel vor. Opeens is er een buitenstaander die de weg opnieuw vindt, de rijkdom van de leer van de kerk ontdekt. Het raakt me extra, omdat ik zie dat in allerlei tot nu toe orthodox-protestantse gemeenten – op de Veluwe, op de Biblebelt – waar die traditie hoog wordt gehouden, gemeenteleden langzaam wegglijden, bij dit geloof vandaan.’
Heb je dan de kerk wel nodig, is de vraag van Dick Schinkelshoek in het Nederlands Dagblad dat vandaag een interview met Dekker publiceert. ‘Daar heb je weer zo’n postmoderne vraag: heb ik die kerk ook nodig?’ reageert Dekker. ‘We moeten opnieuw leren dat je veel meer gezegend wordt als je leeft vanuit de traditie van de kerk. Niet omdat je daar een boeiend religieus verhaal hoort, of een mooi ritueel meemaakt. Een ander beleeft dat weer als een boel poppenkast of een saaie preek. Maar omdat je daar Christus, de Heer van jouw leven, tegenkomt. In Woord en sacrament, in de gemeenschap van zijn lichaam. In de kerk deelt Christus zichzelf uit.
Dat ondertussen een groepende groep Nederlanders het heel goed uithoudt zonder enige religieuze behoefte, beaamt Dekker. Veel mensen denken niet door over de rijkdom van het christelijk geloof. Hij ziet als belangrijkste oorzaak de welvaart. De afgelopen decennia schreven theologen meters boeken bij elkaar die de Europese mens ervan moesten overtuigen dat het evangelie ook voor hem relevant was. ‘En dat is niet gelukt. De Europese mens leeft zo overtuigd zonder God dat een theoloog als Bram van de Beek roept: ‘We hebben hier niks meer te zoeken!’ En net als ik denk: je hebt gelijk, dan zie ik hoe in iemand als Stephan Sanders aan de randen van de secularisatie toch weer de vraag naar God opduikt.’
Tot slot: ‘Alleen wie God kent, vindt het goede leven. […] Wees dankbaar als een kind dat God jou dat geschenk van het geloof geeft. En blijf zo dankbaar, zelfs als jij de laatste zou zijn die gelooft.’
Lees het hele interview met Dr. Wim Dekker in het Nederlands Dagblad.
Lees hier het verslag van de boekpresentatie in het Reformatorisch Dagblad.
Lees het interview met Dr. Wim Dekker in het Reformatorisch Dagblad.
Verbonden en vervreemd
Hoe kunnen wij in onze seculiere, pluralistische cultuur over God spreken? En welke boodschap hebben we dan? In zijn bekende rede op de Areopagus citeert Paulus de heidense dichter Aratus. Dat lijkt even een brug te slaan naar zijn hoorders. Wanneer hij echter begint over Jezus en de opstanding, haken de meesten af. Waarom vertelt hij zoân heftig, tegendraads verhaal? Om Paulusâ boodschap te durven delen met onze tijdgenoten, zullen wij er eerst zelf door geraakt moeten worden.
