Het schip in
Een zeer persoonlijke impressie
‘De’ Duitsers hebben het altijd gedaan. Elke keer als 4 en 5mei naderen, krijg je dat impliciet weer om je oren. Gedachtenis is natuurlijk maar goed ook. Er moet toch iemand zijn die gedenkt in een wereld die vooral graag vergeet. Alleen: ik heb toevallig Duitse voorouders en ik heb iets met Israël. Veel eigenlijk. Ik bedoel niet de staat per se, al heeft Abel Herzberg groot gelijk als hij zegt dat joden zonder eigen staat weerloos zijn. Maar Israël, dat spoor van Abraham, David, Jezus en al die mensen tot de ouders van Ies Lipschits uit Rotterdam, die de kampen niet overleefden. Ik kom er, in Israël, elk jaar een paar keer, en soms heb ik de moed om het museum van Yadvashem in te gaan. Ik kijk dan altijd of ik ergens onder zo’n afgevlakte helm een gezicht met familietrekken herken. Ik wil het eigenlijk ook niet weten, het zijn zulke lieve boerenmensen, daar op die oude familieboerderij.
