Hoofdrol
Bij Lucas 2,1-20 / Lucas 2:1-20
In de kerstnacht
Suggesties
Ik zou de kerstnachtdienst minder statisch willen maken dan gebruikelijk. Bijvoorbeeld door niet te preken, maar een verhaal te vertellen. Of door een overweging te houden bij afbeeldingen van het kerstevangelie. Mensen in beweging brengen hoort er ook bij, bijvoorbeeld door elkaar vrede te laten toewensen, of lichten te laten ontsteken en aan elkaar door te geven.
Verhaal
Om negen uur vanavond ging bij Jurjen de bel. Het was Merel, zijn buurmeisje.
‘En?’ vroeg ze. ‘Ga je nog mee naar de kerk of niet?’
‘Oké,’ zei Jurjen, ‘goed dan, dit is mijn kans, toch? Moet ik nog speciale kleren aan?’
Volgens Merel hoefde dat niet, dus dat was makkelijk.
Maar nu, hier in dit gebouw, voelt Jurjen zich toch wel wat bekeken. Zouden anderen het merken dat hij nog nooit is geweest? En moet hij ook meezingen? Het lijkt hem best leuk, maar hij gelooft niet, dus mag het dan wel?
Na een tijdje zit Jurjen al wat gemakkelijker en hij verbaast zich over het gebouw. Wat een hoge ruimte! Dat klinkt trouwens wel goed. En apart ook om zo dicht op elkaar te zitten met mensen die je niet kent en allemaal tegelijk stil te zijn of te zingen.
En dan het kerstverhaal. Dat kent hij natuurlijk wel. Maar toch klinkt het anders hier vanavond. Best een bijzonder verhaal eigenlijk. Zou iedereen hier daarin geloven?
Op weg naar huis is Jurjen stil. Hij neuriet heel zachtjes Ere zij God.
‘En?’ vraagt Merel. ‘Wat vond je ervan?’
‘Anders.’ zegt Jurjen. ‘Anders dan ik verwacht had en anders dan welke andere plek ook. Een beetje als in een film.’
‘Huh?’ zegt Merel. ‘Voelde het alsof je naar een film keek?’
‘Nee,’ zegt Jurjen. ‘Het voelde alsof ik in een film speelde, samen met heel veel andere mensen en dat ik net zo’n belangrijke rol had als anderen en dat het daarom ook logisch en nodig was dat ik er was.’
Nu is Merel stil. Ze weet niet wat ze hoort. De kerk als filmset met ook voor haar een hoofdrol. Zo heeft ze het nog nooit bekeken.
