Geloof

Stel elkaar de vraag van Jezus: ‘Wie zeggen jullie dat Ik ben?’ en er komen heel verschillende antwoorden. De auteurs groeperen ze als drie verschillende stemmen en wegen die. Stel Jezus’ vraag daarna nóg maar eens…

Er zijn zoveel liederen over Jezus… we zouden verdwalen. De auteur gaat in dit artikel de geschiedenis door en toont via de liederen hoe Jezus wordt gezien. Een mooi overzicht!

Dit themanummer over Jezus ‘vraagt’ eigenlijk meteen om werkvormen om met elkaar in gesprek te gaan over wat we van Hem weten of denken. Met catechisanten, bij de bezinning in de kerkenraad, bij een groepshuisbezoek… u vindt wel een gelegenheid.

In onze serie ‘Wij geloven in…’ is dit het tweede themanummer, over Jezus, Gods Zoon. Dit artikel is de inleiding op de verscheidenheid aan beschouwingen in dit nummer.

In de Apostolische Geloofsbelijdenis belijden we God de Vader, Jezus de Zoon en de heilige Geest. Het lijkt daar of alleen het begin en het einde van zijn leven van belang zijn. Maar Jezus heeft toch meer betekend dan dat alleen? Waarom gaat het daar dan niet over?

Nooit wordt er zoveel gemopperd als met kerst. In de aanloop met het koude, soms natte weer, maar ook met de jaarlijks oplaaiende zwartepietendiscussie; en rond kerst natuurlijk door onmogelijke verwachtingen bij het kerstdiner en volle meubelboulevards. Maar dan wordt het licht der mensen geboren…

‘Pesulima … Ben jij een kleindochter van de dominee?’ Met een trotse, zachte blik en krullende mondhoeken antwoord ik: ‘Ja, dat klopt.’ Waarna meestal, niet altijd, een (kort) gesprek over mijn opa en zijn werk voor de Geredja Indjili Maluku (GIM) volgt. En de vraag of ik de groetjes wil doen aan mijn vader, nadat ik heb verteld dat ik de dochter van Petrus (Ventje) ben.

Mijn naam is Judith (roepnaam) Miens Aloysia Maria Molle-le Noble. In mijn namen zijn meerdere generaties vastgelegd. Mijn ouders zijn beiden katholiek opgevoed, mijn moeder in het vrije Den Bosch in de jaren vijftig-zestig, mijn vader in het meer conservatieve Buren in de jaren veertig-vijftig. Hun geloof beleden ze ieder op hun eigen manier en ze gaven mij en mijn broer en zussen mee wat geloven is. Daar hoorden ook de zondagse bezoeken aan de kerk bij, die we dikwijls afsloten met een wandeling in het Rhenense Bos.

In 1955 zag ik het levenslicht. Mijn ouders werden in 1952 in de echt verbonden in het voormalig kamp Westerbork, onder Molukkers bekend als Kamp Schattenberg. Het huwelijk vond plaats bij het kerkgenootschap Classis Geredja Protestan Maluku di Belanda. Dit huwelijk werd ingezegend door ds. Samuel Metiary. In februari 2022 zouden mijn ouders zeventig jaar getrouwd zijn geweest, ware het niet dat mijn vader in 1998 en mijn moeder in 2017 zijn overleden.