Geloof
Hier doorzoek je alle artikelen waarin theologen (waaronder predikanten en pastoraal werkers) vragen over geloof, zingeving en het leven beantwoorden. Ook tref je er werkmaterialen aan voor gebruik in kerken, kringen, leesgroepen en toerustingsavonden.
Op Theologie.nl/geloofsvragen vind je ons plein Geloofsvragen met onze selectie van antwoorden op veelgestelde geloofsvragen en levensvragen.
Heeft u wel eens ergens spijt van? Hoe gaat u daar dan mee om? Vragen waar u misschien eerst even rustig over na moet denken. Bovendien zijn er vormen van spijt waar we niet zomaar met iedereen over praten.
In het laatste themanummer kwam ‘Orgaandonatie’ aan de orde. Met uiteraard ook de bedoeling dat we als lezers bij onszelf zouden nagaan wat onze argumenten en keuzes t.a.v. onze registratie zouden kunnen zijn. In dit ‘Aan de slag’ een werkvorm om dat – in een groep, op een speelse manier – helder te krijgen.
Mevrouw Joke Vos (92 jaar) is begin deze week opgenomen in het ziekenhuis. Ze voelde zich al een paar dagen niet lekker.
Als het kerkgebouw sluit, verdwijnt vaak ook de kerkelijke presentie. Hier wordt de vraag onder ogen gezien of dat erg is, en voor wie of wat dat dan erg zou zijn. En dan komt ook aan de orde hoe ‘dat erge’ te voorkomen of verhelpen.
Deze Corona-tijd vraagt om vernieuwende vormen van meeleven in de christelijke gemeente. Het onderling pastoraat zouden we een verbijzondering van het ‘gewone’ intermenselijke contact kunnen noemen. Waarin onderscheidt het zich? Wat maakt het ‘bijzonder’?
Sinds 1991 weet hij (man, 1955) dat zijn nieren slecht functioneren. ‘Mijn moeder had cystenieren. Dat is erfelijk overdraagbaar. Het wil zeggen dat door cystes bloedvaatjes in de nieren dichtgedrukt worden, waardoor ze steeds minder functioneren.
Het is bekend: er zijn lange wachtlijsten voor organen. Soms té lang… Maar soms ook komt uit onverwachte hoek een aanbod… Hier twee interviews met ontvangers bij een orgaandonatie. Hoe verandert het leven daardoor? En hoe voelt het naar de gevers?
Orgaandonatie kan gebeuren na een plotseling sterven, het kan ook een schenking zijn bij leven. Hoe komt iemand tot het besluit één of meer organen te doneren? Hoe gaat het in z’n werk? En hoe kijken betrokkenen er achteraf op terug? Twee interviews:
Via gedachten over ‘waardig leven’ en ook ‘waardig sterven’ komt de auteur uit bij de vraag of ‘mijn leven wel alleen van mij is…?’ Het antwoord op die vraag leidt dan naar een positiebepaling inzake orgaandonatie.
