Menu

Basis

Ik zie, ik zie…

Een glas-in-loodraam komt tot leven als er licht doorheen schijnt. Dan zie je alle kleuren oplichten. Zo zijn er ook mensen door wie het licht schijnt, mensen die stralen.

Er is een foto van mijn opa waarop de avondzon een warm licht op zijn gezicht werpt. Die lichtinval maakt het tot een bijzonder mooie foto. Het licht laat zijn ogen stralen en ik zie hem zoals ik me hem herinner: wijs, warm en zachtmoedig. Deze foto schiet me te binnen wanneer ik nadenk over het licht dat door gebrandschilderd glas valt. Licht wekt een glas-in-loodraam tot leven, steeds opnieuw, steeds anders. Zo kan ook innerlijk licht in jou en mij schijnen en verschillende kleuren van ons menszijn doen oplichten. In de Bijbel hoort licht bij God en Jezus. ‘Er zij licht’, zegt God in het scheppingsverhaal. Het licht kwam in de wereld om ons te verlichten. Licht als symbool van wat ons mensen verlicht en inspiratie geeft, wat door ons heen schijnt en ons tot leven wekt.

Foto: iStockphotos.com/itsmejust

STRALEN

Er zijn mensen die ‘hun licht laten schijnen’. Helder, zodat je hun veelkleurigheid kunt zien. Ik zag het bij mijn opa, maar ook bij die ene docent, bij mijn collega. Mensen die je graag in je buurt hebt, waar je zelf een beetje licht van gaat geven. Een ernstig zieke vrouw vertelt: ‘Ik ben mezelf niet zoals ik nu ben. Ik ben altijd sterk en dankbaar. Ik ben altijd innerlijk blij, maar die blijdschap kan ik nu niet vinden.’ Ze mediteert, zoekt naar de plek waar haar blijdschap zit, ondanks alles wat haar beklemt. In de weken die volgen begrijp ik steeds beter wat ze bedoelt. Haar ogen stralen wanneer ze vertelt dat haar dochter zei: ‘Mama is er weer’. Zij valt steeds meer met zichzelf samen. Ik zie naast de donkere kleuren die er in haar leven zijn ook heldere, verrassende kleuren. Haar innerlijk licht straalt, een prachtig mensenkind.

GOD ZIEN

‘Zalig de reinen van hart want zij zullen God zien’ staat er in Matteüs 5:8. Bij deze tekst schrijft Nico ter Linden: ‘Wanneer zie je God? Wanneer er niets tussen jou en God in staat. Wanneer je hart gezuiverd is van ongerechtigheden die je het zicht op God belemmeren.’ Wanneer zie ik jou, zie jij mij? Wanneer zien wij door elkaar heen iets van het licht van God? Wanneer laat het glas-in-lood van jouw leven de mooiste kleuren zien? Als dat wat je in de weg zit, is weggeveegd. Als de ramen gezeemd zijn. Als ballast en narigheid, die er zijn in het leven, niet het zicht belemmeren op jouw kleurrijke kern van blijdschap, kracht en liefde. Als het licht door je heen schijnt, jij prachtig mensenkind.

Tanja Viveen-Molenaar is geestelijk verzorger bij Vivium Zorggroep en redactielid van Open Deur.

Wellicht ook interessant

None

Creatiewedstrijd: ‘geloof in generaties’

Er is een “zingevingsrevival” gaande. We raken er niet over uitgepraat en uitgedacht. Grote fascinatie is er voor Gen. Z., maar dat is niet de enige generatie waarin het (christelijk) geloof leeft – voor het eerst, opnieuw, of sinds jaar en dag. Hoe ziet geloofsbeleving eruit en hoe wordt deze verbeeld, ongeacht leeftijd? Welke variëteit komt aan het licht, binnen en tussen de verschillende generaties? Laat het zien en doe mee met onze Creatiewedstrijd!

None

Recensie van Luc Nijs over het boek God. Naar een andere filosofie

Erik Meganck is een Vlaams filosoof en theoloog die enkele jaren geleden het publieke intellectuele domein bestormde met zijn boek ‘religieus atheïsme’ (2021) waarvoor hij de prijs van het beste spirituele boek ontving. In dat boek maakt hij een rondje langs de velden van grote moderne denkers en vroeg zich af waarom -ondanks al het (post)modernisme- men er niet in slaagde God uit het Westerse denken te bannen. Hij concludeerde dat geen van deze grote denkers ooit de stelling heeft geponeerd dat God simpelweg niet bestaat, maar dat ze vooral gekant waren tegen het richtingloze Westerse metafysische denken.

Nieuwe boeken