Kenosis en opstanding
Alles is hermeneutiek, maar…‘Begreifen was uns ergreift’, is het motto dat de auteurs [SBJH] van ‘Vervreemding en vertrouwen’ boven hun stuk hebben gezet. Mij is dat meteen al wat al te numineus. Ik had gewild dat er gestaan had ‘Begreifen’, beter nog: ‘Verstehen wer uns ergreift’. Maar dat kan niet meer, zeggen de auteurs. Immers, ‘in de westerse wereld missen we God als Aanwezige die er zomaar is, zonder nadere aankondiging, alle scepsis doorbrekend met een heerlijke vanzelfsprekendheid [SBJH26].’ Wat ons rest is ‘de mogelijkheid om gegrepen te wórden en een veelheid aan met elkaar conflicterende interpretaties van datgene “was uns ergreift”, toe te laten en … kritisch te toetsen’ [SBJH24]. Er zijn ervaringen van zijn en van zin, en de systematische theologie heeft als doel zulke ervaringen kritisch te verstaan, en daarbij ‘gaan we ervan uit dat wij niet in volledig duister rondtasten’ [SBJH25]. – Maar waarom zouden we daarvan uitgaan?
