Muren van verbeelding en muren van beton
Dochters van Sara en Hagar in Israël en de Bezette Gebieden
Door dat land aan de Middellandse Zee, waar de staat Israël zijn gezag heeft gevestigd, al dan niet door recente bezetting, slingert zich een muur. Negen meter hoog rijst hij loodrecht op uit het land, altijd op het land waar Palestijnen wonen. Het is onvoorstelbaar welk een grote agressie er uitgaat van de aanblik van dat grijze beton, met het prikkeldraad er nog bovenop. Palestijnen verliezen landbouwgrond, toegang tot familie en noodzakelijke voorzieningen door die betonnen Muur. Israëli’s en Palestijnen kunnen elkaar niet meer zien. Ze worden nog meer vreemden voor elkaar dan zij al waren. Contact is onmogelijk. De doorgangen in de muur worden streng bewaakt. Heel jonge, meestal Ethiopische Israëlische soldaten lopen rond met schiettuig in de aanslag. Ook boven op een catwalk, waarvandaan ze mensen onder vuur houden. Het passeren kost Palestijnen uren van frustratie door de voortdurende intimidatie. Muren van beton beheersen nu het leven in het land Israël. Vijandsbeelden worden versterkt.
