Basis

Oecumene en pinksterzending, een ongemakkelijke relatie

Het eerste nummer van De Heerbaan kwam uit in 1948, het jaar waarin te Amsterdam de Wereldraad van Kerken werd opgericht. Nederlandse zendingsleiders onderstreepten in die tijd met verve de vanzelfsprekende - maar bij tijden ook geproblematiseerde - samenhang van zending en oecumene, zeker in de jaren voorafgaand aan de integratie van de Internationale Zendingsraad in de Wereldraad (1961). Nadien zou in de jaargangen van De Heerbaan, Wereld en Zending en TussenRuimte het missionaire werk in een grote oecumenische breedte voorbijkomen. Wie de zeventig jaargangen doorbladert, komt echter al snel op het spoor dat deze ‘brede oecumene’ toch iets smaller

Wellicht ook interessant

None

Rome en Reformatie: in dialoog de verschillen erkennen

Moedig om in een tijd dat het de oecumene niet meezit en dat kerken zich terugtrekken op eigen terrein een boek te schrijven over Rome en Reformatie. En dan ook nog met de titel ‘Een tijd om te helen’. Het boek is geschreven door Arjan Plaisier, ooit scriba van de Protestantse Kerk in Nederland.

None

Recensie van Luc Nijs op het boek Een tijd om te helen

Voor Arjan Plaisier (emeritus-predikant en -scriba van de PKN) is in zijn nieuwe boek ‘een tijd om te helen’ het glas duidelijk (meer dan) halfvol. Als voortrekker van het platform ‘Rome-Reformatie’ is hij van mening dat de post-seculiere wereld van de 21st eeuw ons dwingt na te denken over de noodzaak van een verzoenende integratie en uniformisering van de protestantse kerk (PK) met de Rooms-Katholieke kerk (RKK).

Aquarel van een mens die op een aardbol staat met in zijn handen nog een aardbol

None

Arjan Plaisier: “Bidden met elkaar is fundamenteel”

Wie het over Rome en Reformatie heeft, wordt geconfronteerd met meer dan vijf eeuwen verdeeldheid. Hoog tijd om die breuk te helen, zo betoogt theoloog Arjan Plaisier. Journalist André Groenendijk ontmoet Plaisier op een sprekende plek de Sint-Joriskerk in Amersfoort. Eens een rooms-katholieke kerk, nu al meer dan vier eeuwen in protestantse handen. Dit gebouw ademt de geschiedenis die de achtergrond vormt van Plaisiers boek Een tijd om te helen.