Menu

Basis

Pastoraat is toch: ‘omzien naar elkaar?!’

Mw. drs. M. de Graaff is als predikant verbonden aan de Protestantse Gemeente ET-10 op Terschelling. Zij is lid van de redactie van Ouderlingenblad.

We komen bij elkaar als team wijkcontact: ouderlingen, bezoekers en andere contactpersonen. Het team wordt kleiner en ouder. Iemand vraagt direct aan het begin van de vergadering het woord en zegt: ‘Ik voel me tekortschieten. Ik heb zoveel adressen en echt ik kom er niet aan toe. Wel een aantal adressen maar ál die adressen… het is me teveel.’ Anderen herkennen het.

De intentie is goed: we willen omzien naar elkaar. Maar degenen die willen bezoeken, kijken vaak tegen (te) lange bezoekerslijsten aan en het begint hen te achtervolgen. ‘Och’, zegt iemand anders, ‘jij kan wel denken dat ze op je zitten te wachten, maar dat is vaak helemaal niet zo. Het lukt mij soms niet eens om een afspraak te maken.’

Daar zitten we dan met onze goede bedoelingen. Wordt er wel op ons gewacht en bij wie worden we verwacht? We worden er niet blij van en er valt een stilte in de groep. Iemand anders, met geen of liever: een helemaal nieuwe kerkelijke achtergrond, vult de stilte en zegt, fris en fruitig: ‘Pastoraat is toch omzien naar elkaar?!’ Dat beamen we allemaal. ‘Laten we het dan ook allemaal oppakken. Stel je voor dat we onze bezoekerslijstjes anders benaderen. Bijvoorbeeld door alle leden in te delen in groepjes van drie tot vijf personen. Die groepjes worden ‘maatjes’ voor elkaar. Leven met elkaar mee in lief en leed. Als er bijzondere omstandigheden zijn wordt de ouderling getipt. Op die manier delen we het ‘omzien naar elkaar’ met de hele gemeente en kijkt er niemand naar lange bezoekerslijsten.’

Toen viel er weer een stilte in de groep. Dat we zoiets praktisch nog niet eerder bedacht hadden. Er ontstonden direct allerlei ideeën: met drie tot vijf personen kun je gemakkelijk afspreken, een keer samen eten of koffiedrinken of een dagje naar een museum, een wandeling maken of… Wij werden er blij van. We gaan het idee aan de kerkenraad doorgeven. En wij geven direct aan dat we dit idee graag willen delen met ‘allemaal’, bijvoorbeeld op de eerstvolgende gemeenteavond. Wij zien het zitten.

Wellicht ook interessant

None

Recensie over Luisteren. Klein kompas voor meer verbinding

“Luisteren. Klein kompas voor meer verbinding” van Ben de la Mar, Utrecht 2026 Met dit handzame boekje van 96 pagina’s biedt Ben de la Mar ons een praktisch kompas om alle potentie die in een luisterend gesprek opgeslagen ligt, te laten opbloeien. Dit kompas is de vrucht van een levenslange oefening in luisteren van de kant van de auteur en is een waar kleinood voor hulpverleners en geestelijke verzorg(st)ers, voor leken en professionals binnen het vrijwilligerswerk en in counseling en/of pastoraat. 

None

Recensie over Wat als we niet alleen zijn? Twintig verhalen over geloof en kosmos

Zo vaak verschijnt er geen boek van een theoloog waarin hij of zij spannende vragen stelt door middel van fictie in plaats van een theoretische uiteenzetting (al dan niet gelardeerd met wat praktijkvoorbeelden). Laat staan dat het om sciencefiction gaat. Alleen al om zijn creatieve invalshoek valt Ruben van Wingerden te prijzen. In Wat als we niet alleen zijn? denkt hij na over wat Christus’ verlossingswerk betekent voor (mogelijke) aliens en allerhande buitenaardse wezens – of hoe we ze ook noemen.

Nieuwe boeken