Menu

Basis

Pijnlijk eerlijk

‘Christus verjaagt de geldwisselaars uit de tempel’. Muurschildering, kerk van St. Nicetas, Banjani, Macedonië
‘Christus verjaagt de geldwisselaars uit de tempel’. Muurschildering, kerk van St. Nicetas, Banjani, Macedonië, beeld: Raso mk/Wikimedia Commons (CC0);
Jezus wordt vaak voorgesteld als een zachtaardige man, vriendelijk begaan met wie het moeilijk hebben. Verhalen waarin Hij boos is of pijnlijk eerlijk zijn mening geeft, worden nauwelijks gelezen in de kerk. Vinden we ze ongemakkelijk? Toen ik in een ver verleden stage liep, mocht ik voor het eerst een classisvergadering bijwonen. Bij een agendapunt dat mij persoonlijk raakte, werd door iedereen om de hete brij heen gedraaid. ‘Je moet respect hebben dat iemand er anders over denkt,’ ‘dat is ook een mening die er mag zijn.’ Waarop ik vroeg of het dan ook geoorloofd is om iets klinkklare nonsens

Wellicht ook interessant

Engraving by the German painter Julius Schnorr von Carolsfeld (March 26, 1794 - May 24, 1872)
Engraving by the German painter Julius Schnorr von Carolsfeld (March 26, 1794 - May 24, 1872)
Basis

Jezus en het Koninkrijk van God: een politiek gevaar

Wie schrijft over politiek in de eerste eeuw, in het Nieuwe Testament, moet zich er allereerst rekenschap van geven dat de term in zekere zin een anachronisme is. Politiek en religie zijn allebei moderne labels die betrekking hebben op ideeën en instituties. Zo wordt religie meestal gezien als een samenspel van overtuigingen en rituelen die in georganiseerde vorm door een geloofsgemeenschap gepraktiseerd worden. Er is een normatief element aan: dit moet je wel geloven, dat niet. En er is een sociale organisatievorm aan verbonden. Hetzelfde geldt voor ‘de politiek’: ook hier is het een samenspel van ideeën en praktijken, verbonden aan organisaties als een parlement en politieke partijen. Bij het bestuderen van de politieke dimensies van het optreden van Jezus moeten we dit anachronistische aspect van beide termen in ons achterhoofd houden.

Nieuwe boeken