Er wordt veel gesproken en geschreven over ‘de krimpende kerk’. We zoeken naar oorzaken én oplossingen. Of we de échte oorzaak op het spoor zijn, is maar de vraag. De auteurs van dit artikel gaan te rade bij Andrew Root, die denkt vanuit ‘ervaringen met resonantie’. Wellicht wijzen die ons hoe we in alle bescheidenheid God ter sprake kunnen brengen.

Arnoud den Boer, beschrijft in Theodyssee hoe zijn denken over het lijden een radicale verandering onderging. Hij illustreert zijn visie met het verhaal van de Odyssee. Net als Odysseus kiest God er vrijwillig voor om zich aan de mast te laten binden en zich over te geven aan alle vormen van lijden die de mens ervaart. Wanhoop, het verliezen van perspectief, het geworpen zijn in deze wereld, het absurde, ambigue en ambivalente, al deze ervaringen zijn onderdeel van de totaalervaring die de schepper gecreëerd heeft en zelf ondergaat.

Recensie van Tot God, en boek van Christophe Vekeman. Daarin beschrijft hij zijn zoektocht nadat hij een godservaring kreeg en zich sindsdien geroepen voelt.

Inge Bosscha groeide op in de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt) in Zeeland. In 2001 verliet ze de kerk en in 2015 lanceerde ze een website over kerkverlating en kerkpijn, waar ze persoonlijke blogs en ervaringsverhalen van anderen deelt. In Mantel van angst biedt Bosscha een indringende, maar ook noodzakelijke kijk op de schadelijke kant van religie. Haar eigen ervaringen, samen met vele citaten van anderen, vormen een aangrijpende uitnodiging om eerlijk te kijken naar wat zo vaak bedekt wordt met de mantel van liefde.

Wat kan een vrij onbekende theoloog als Melchior Leydekker (1642–1721) de gelovige van nu leren over het heil in Christus? Henrian de Mots waardeert Leydekkers visie op het Oude Testament.

Kan anders denken over God goed zijn voor de aarde? Arine Benschop vindt bij theologe Sallie McFague de oproep om ons God zó voor te stellen dat zorg voor de aarde en eerbied voor alle aardse wezens vanzelfsprekend worden.

Met De Hemel te rijk: Een nieuwe kijk op uitverkiezing levert Pieter Dirk Dekker een verontrustend boek af. Als je dit boek tot je door laat dringen, kan het zomaar zijn dat je het gevoel krijgt dat je in je hemd wordt gezet (ja, wie twee ‘jassen’ heeft moet er immers één weggeven, naar Lucas 11:3). Dekker plaatst grote vraagtekens bij de vanzelfsprekendheid waarmee westerse, bevoorrechte christenen – tot wie hij zichzelf ook rekent, en ik ook als lezer – zich hechten aan geld en goed.

De mensen onder ons die mishandeling hebben doorstaan, klampen zich vaak vast aan wat vertrouwd is, ongeacht de schade die ze daardoor oplopen. Ik ben dankbaar dat ik, gezien alles wat ik heb doorgemaakt, niet in leven ben gebleven. Mijn oude ik moest sterven zodat ik vrij kon zijn om een nieuw iemand te worden – zoals God me had bedoeld:

Veel mensen zien geloof in God en wetenschap als twee concurrerende grootheden. In zijn boek Een brug naar God stelt filosoof René van Woudenberg echter het tegenovergestelde standpunt voor. Hij argumenteert dat geloof in God en wetenschap uitstekend samengaan. Hij probeert te begrijpen hoe de dingen met elkaar samenhangen en vraagt zich af hoe het geloof in God zich verhoudt tot de wereld waarin wij leven. Hij laat zien hoe het geloof in God en de wetenschap elkaar kunnen omarmen en dansen op de grens van het onbekende. Deze nieuwe harmonie is essentieel om de betekenis van ons bestaan te doorgronden en opent de deur naar baanbrekende nieuwe perspectieven op het leven. In deze aflevering gaat Tom in gesprek met René.