De perikoop van vandaag maakt deel uit van Paulus’ zelfverdediging in de eerste drie hoofdstukken van 1 Korintiërs. Het grootste deel van de eerste twee hoofdstukken werd in de vorige aflevering van dit blad besproken. De perikoop van vandaag is te beschouwen als de afsluiting van het middelste gedeelte van Paulus’ zelfverdediging.

De Korintiërslezing van deze zondag is een kleine alinea uit een lange brief, een klein stukje van een groot betoog. Door erop in te zoomen, staan we stil bij zinnen die niet als een zelfstandig geheel zijn bedoeld. We onderbreken Paulus terwijl hij zijn punt nog lang niet heeft gemaakt. Zodra een betoog op schrift staat, zijn we vrij om er op deze manier mee om te gaan. Maar het is goed om te bedenken dat we dan wel onze eigen accenten creëren: een tussenzin uit een betoog wordt ingelijst als een zelfstandige waarheid.

De paar verzen uit de Bergrede die voor vandaag op het rooster staan, kunnen gelezen worden als een pleidooi tegen de zouteloosheid. Der dingen, maar vooral van volgelingen van Jezus: zout dat zijn kracht verliest, licht onder de korenmaat gezet – dat is een onzichtbaar geworden ‘Jezus-beweging’, een zwijgende kerk, zo men wil. De NBG51 meent zeker te weten dat hier de discipelen aangesproken worden. Zouden het ook de scharen kunnen zijn?

De Matteüslezing over Jezus’ roeping van zijn eerste leerlingen riep bij mij herinneringen op aan een preek, nu al weer zo’n vijftig jaar geleden, waarin het ging over ‘roeping’. Of die gebaseerd was op Matteüs 4,12-22 weet ik niet meer. Maar wel dat de predikant erin benadrukte dat je je altijd bewust moest zijn van je roeping. En die bestond uit leven in ontzag voor de Eeuwige en gehoor geven aan de richtlijnen zoals die in de bijbelverhalen te vinden waren. Deed je dat niet, dan was je verkeerd bezig.

De samenstellers van het Oecumenisch Leesrooster hebben voor de vijf zondagen van Advent en Kerstmis 2022 gekozen voor een alternatief spoor van voormoeders van Jezus, en daarbij de chronologische volgorde van de eerste vier lezingen omgedraaid (vgl. Mat. 1,3.5.5.6). Voor de eerste Adventszondag staat daarom 2 Samuel 11,14-27, over David en Batseba, op het rooster. Daarin baart Batseba David wel een zoon, maar nog niet de in Matteüs 1,6 genoemde Salomo.

Op 11 juni 2025 werd in het Sint-Baafshuis in Gent een bijzondere avond georganiseerd ter ere van het 600-jarig jubileum van De imitatie van Christus, het geestelijk meesterwerk van Thomas Kempis. De avond stond in het teken van de presentatie van een nieuwe vertaling van het werk door Frank De Roo, die twintig jaar werkte aan een weergave die zowel trouw is aan het Latijnse origineel als helder, poëtisch en toegankelijk is voor de hedendaagse lezer.

Sake Stoppels is een invloedrijke stem binnen de praktische theologie in Nederland. Als universitair docent kerkopbouw en diaconiek aan de Vrije Universiteit Amsterdam en voormalig lector aan de Christelijke Hogeschool Ede, richt hij zich op de vernieuwing en vitaliteit van geloofsgemeenschappen in een veranderende samenleving.

René van Loon, predikant van de hervormde wijkgemeente De Samaritaan in Rotterdam, staat bekend om zijn toegankelijke publicaties. Zijn werk richt zich op de vitaliteit van de kerk, missionaire betrokkenheid en persoonlijke geloofsverdieping.

Ga er maar aan staan, Gods boodschap moeten profeteren in een stad die van God losgeraakt is. Jeremia krijgt deze taak. Jeremia wordt door God geroepen vanuit Anatot (een dorp) naar de stad Jeruzalem om daar als profeet aan het werk te gaan, een eenzaam beroep. Hij moet Gods onheilsboodschap over Jeruzalem verkondigen, terwijl hij zelf ook begaan is met Jeruzalem en de inwoners van deze stad.