Op de zijgevel van een pand aan de Frederiklaan in Eindhoven prijkt een muurschildering die het DNA van PSV in een beeld samenvat. Rechts Frits Philips, de man die niet alleen een club, maar ook een stad vormgaf. In het midden Heurelho Gomes, de doelman die PSV lang een gevoel van onoverwinnelijkheid gaf. En links Cody Gakpo, luid juichend, alsof hij net een bal in de kruising heeft gejaagd.

In dit artikel reageert Piet Vroegindeweij, die parttime werkzaam is bij Open Doors, op het opiniestuk van Sjoerd Griffioen, geschreven naar aanleiding van de jaarlijks gepubliceerde ranglijst christenvervolgingvan de organisatie. Piet laat zien dat vervolgde christenen in het buitenland christenen in Nederland een spiegel voorhouden. In hun verhalen merkt hij geen zelfbeklag of ontschuldiging – in tegenstelling tot de westerse christenen uit Sjoerds betoog.

Het moest er een keer van komen… een themanummer, helemaal gewijd aan wat onze tijd, en daarmee ook onze (kerkelijke) leefwereld, tot een digitale tijd maakt. In deze inleiding op dit nummer een overzicht van de thema’s, auteurs en begrippen. Laten we wijzer worden…

Vooral jongeren doen veel met digitale media, ook in hun zoeken naar en contacten met geloof en kerk. Hoe kunnen we als kerkelijke organisatie daarop inspelen? Verstaan we hun verlangen?

We hebben apps op onze telefoon voor van alles en nog wat. Zit daar bij u ook de kerkapp bij? Heeft u daar plezier van, of doet u (of uw gemeente) er niet in mee? In deze bijdrage een uitnodigend verhaal.

Kan kunstmatige intelligentie (AI) een hulpmiddel zijn in het pastoraat? Of hebben we er als bezoekmedewerkers alleen maar last van?

De digitale wereld heeft tal van voordelen en gemakken. Maar er kan ook eenvoudig misbruik gemaakt worden… van het vertrouwen, van de anonimiteit, van het menselijk meeleven. En zulk misbruik kan ook hinderen als iemand écht hulp nodig heeft.

In de digitale wereld spelen influencers een grote rol. Jongeren met een mening, een boodschap, voor zoekers, ook voor God- en geloof-zoekers. Hoe gaat dat? En hoe kan (en moet) de kerk daarbij aansluiten en hen behulpzaam zijn?

“Mevrouw, dank u. Die preek leek voor mij geschreven.” Na de dienst komt hij naar me toe. Een oudere man, pas weduwnaar. Zijn verdriet is groot, maar hij staat er niet alleen voor. Achter hem staat een gemeenschap die hem kent, draagt en opvangt. In veel Zeeuws-Vlaamse dorpen is dit nog dagelijkse realiteit. Ik kom er als gastpredikant. Gemeenten zijn soms verspreid over meerdere dorpen. De ene zondag hier, de andere daar. Wie niet meer kan rijden, wordt opgehaald. Zorg is hier geen systeem, maar iets wat mensen gewoon voor elkaar doen. En toch.. er knelt iets.