In de meivakantie kregen onze kinderen aan maandje een abonnement op Disney+. Hoog op het verlanglijstje van mijn tienerzoon stond het kijken van de Avengers-films. Ik ben niet zo van de superhelden films, maar besloot er samen met hem één te kijken. Daar zag ik hoe niet één, niet twee, maar maar liefst vijf superhelden de handen ineen sloegen om de wereld te redden van het kwaad. De vertellers maakten het duidelijk: één held was niet genoeg geweest om het tij te keren. De samenwerking van deze opzienbarende figuren had ervoor gezorgd dat er weer toekomst was voor planeet aarde. De samenwerkende superhelden deden me denken aan het Pinksterfeest. Hoe? Nou, zo.”

Kerk betekent als je het mij vraagt: de gemeenschap van Jezus Christus. Het goede nieuws is dat God gemeenschap herstelt: onze gemeenschap met God en met elkaar. De gemeenschap van de kerk is dus een integraal onderdeel van het goede nieuws van Jezus. In dit theologisch drieluik over ecclesiologie neem ik dit als vertrekpunt; in delen twee en drie heb ik het over de kerk als belichaming en bemiddelaar van het goede nieuws.

Is Nes Ammim een vorm van christelijke presentie die nog steeds gedragen wordt door Nederlandse kerken? De verlegenheid rond ‘Israël’ is toegenomen en Israël heeft als vakantieland of pelgrimsbestemming een steeds negatiever imago. Van steun aan Israël is in protestantse kerken weinig sprake meer – zo steunt Kerk in Actie, de diaconale tak van de PKN, vooral Palestijnse minima in de Gazastrook.

De oorsprong van Moederdag is zonder meer sympathiek te noemen. Toch wordt deze dag door voorgangers en pastores soms met lichte tegenzin tegemoet gezien. Niet alleen omdat de commercie nadrukkelijk haar aandeel in deze dag heeft opgeëist, maar ook omdat het feest altijd op een zondag valt. Ook al heeft het niet echt een kerkelijke of bijbelse oorsprong, je moet er wel wat mee. En hoe voorkom je dat het een exclusief feest wordt voor wie moeder is of (nog) een moeder heeft?

Jean-Jacques Suurmond geeft op heldere wijze een beeld van de mystieke weg die iedere mens in principe gaat. In iedere mens smeult het vonkje van de ziel dat er intens naar verlangt om terug te keren in het grote vuur waaruit het voortkomt, namelijk God zelf. Het nadeel van dit spreken is dat het tot de religieuze taal behoort die veelal nauwelijks meer gekend en herkend wordt.

De meest sacrale momenten in mijn leven zijn wanneer ik de liefde bedrijf met mijn vrouw. Ik zeg het maar gewoon zoals het is, zonder nader in details te treden, want er lezen kinderen mee, weet ik. Ook het aansteken van een kaars op de geboorteen sterfdagen van mijn ouders hoort bij mijn sacrale momenten evenals de keren dat ik aan het eind van een kerkdienst de zegen mag ontvangen.

De maand mei is van oudsher Mariamaand. Een mooie gelegenheid voor een column over ‘vrouwen in de kerk’. Tanja van Leeuwen doet onderzoek naar de vrouw-en-geloofbeweging. Hun boodschap (‘Vrouwen, verhef je stem!’) leeft nog steeds, klinkt in de media en ook de paus roept ertoe op.

In 2023 bestaat de staat Israël 75 jaar. De Israëlische viering van het jubileum is de avond van 25 april tot zonsondergang op 26 april. In Israël wordt jaarlijks de onafhankelijkheid gevierd op 5 iar van de joodse kalender; dit jaar valt dat op 25 en 26 april. In 1948 viel de dag op 14 mei; waar in Nederland het jubileum van de staat Israël wordt gevierd, zal daarom 14 mei worden aangehouden.

‘De eerlijkheid gebiedt me te beginnen met een biecht, ook al valt mij dat als protestant wel zwaar: als bijbelwetenschapper én gelovige heb ik een geweldige hekel aan bijbelfilms en zeker aan films over Jezus.’ In deze column neemt Bert Jan Lietaert Peerbolte de bijbelserie ‘The Chosen’ onder de loep. Valt deze productie net zoals veel andere bijbelfilms door de mand?