Wie enthousiast(er) wil worden om samen met anderen de Bijbel te lezen of bekwamer om een (huis)bijbelkring te leiden leze dit boek! Wat is er mooier dan de belevenis dat de Bijbel voort je open gaat en dat je met andere kringleden ontdekt wat er staat! Zo kun je groeien in geloof en gehoorzaamheid en in het eren van God. Ontdekkend lezen is een open manier van lezen.

Het recenseren van dit dagboek van bijna duizend bladzijden is in zekere zin onmogelijk. Maar omdat het om een belangwekkende uitgave gaat, zowel voor de Nederlandse theologie als voor haar geschiedenis en cultuur, maak ik toch enkele notities die wellicht van verre een indruk geven wat de lezer hier te wachten staat. Miskotte hield vanaf zijn studententijd tot aan het uitbreken van de oorlog een uitvoerig dagboek bij.

Dat een Franstalige hoogleraar (in Louvain-la-Neuve) een Engelstalig boek publiceert, komt niet veel voor, maar voor wie zijn andere, Franstalige, publicaties minder gemakkelijk leest, is het een buitenkans hiervan langs deze weg toch indirect kennis te nemen – evenals van talrijke in het Frans en overige talen geschreven artikelen en boeken (tot Tsjechisch aan toe) van andere auteurs die hij verwerkt.

Er verschijnen veel handboeken van de Septuaginta. Dit boek verschijnt tegelijk met W.A. Ross/W.E. Glenny (ed.), T&T Clark Companion to Septuagint Research (Edinburgh: T&T Clark, 2021). Voor de recensie kreeg ik digitale toegang tot het Oxford Handbook, dat uit zeven afdelingen bestaat.

Dit boek, een dissertatie, behandelt een mooi thema. Het kent vijf delen. Eerst geeft de auteur de bedoeling van de studie in de context van het onderzoek tot op heden (1-13). Hier een overzicht van het onderzoek, kort gezegd drie meningen (4-9).

De titel is ontleend aan de patatkraam, waar deze vraag veelvuldig wordt gesteld, maar die hier wordt toegepast op de vraag of onze cultuur en daarin wijzelf met of zonder God kunnen leven. Het is de cultuur van het levensbeschouwelijk materialisme, waarin alleen dat werkelijk heet te zijn wat direct voor ogen is en verklaard kan worden. Alle religie geldt dan als franje of als overbodig.

Na twee millennia hebben Gaius Plinius Secundus (maior) en diens geadopteerde neef Gaius Plinius Caecilius Secundus (minor) over belangstelling weinig te klagen. Van de Historia Naturalis van de oudere Plinius verscheen in 2018 bij Athenaeum een mooie vertaling onder de titel De Wereld.

Twee jongens, vrienden, die verschillend opgroeien en een ander leven leiden. Maar ook: de vader van één van beide jongens, die een centrale rol speelt. Vriendschap, levensloop, bestemming… het komt allemaal aan bod

Wim Jurg heeft in 2011 een boek geschreven waarin de drie hoofrolspelers van Onder dezelfde sterren voorkomen. Tijdens het schrijven van De vierde eeuw: Of hoe het christendom staatsgodsdienst werd bedacht hij dat het mooi zou zijn nog eens een heel boek aan Symmachus, Ambrosius en Theodosius te wijden. Dat boek ligt nu voor ons. De ondertitel is minder gelukkig gekozen. De hoofdrolspelers waren geen vrienden. Ambrosius en Symmachus hebben elkaar waarschijnlijk hooguit een paar keer gezien.