Ze zijn altijd online, vragen AI om advies over hun mentale gezondheid en lopen regelmatig protesterend door de straten: Generatie Z of Gen Z. Het gaat om jongeren die tussen 1996 en 2012 zijn geboren, in een wereld getekend door crises. Hoe gaan ze hiermee om? Met welke ideeën en vragen lopen ze rond? Yanniek van der Schans, docent levensbeschouwing, houdt een vinger aan de pols en schrijft om de maand een column over de discussies in haar klas. Dit keer over de vraag of er oorlog komt.

Vrijdag 20 maart: de Jannekes en de Hanna’s aan de niet zo pro-Israël kant van de PKN trekken hun rode jassen weer aan en doen hun rooie sjaals opnieuw om zodat zij hun zorgen over hun eigen kerkgenootschap nogmaals kunnen laten horen. Na een eerste christelijk Rode Lijn protest enkele maanden geleden volgt nu dus een tweede. Ze zijn boos. Heel boos. In hun ogen maakt de leiding van hun PKN zich, waar het over Israël, Gaza en Palestina gaat, schuldig aan het gebruik van “ontwijkende taal van ‘pijn aan beide kanten’ en misleidende taal over ‘conflict’ en ‘ingewikkeld’. En ook neemt de kerkleiding nog steeds het woord ‘genocide’ niet in de mond.” Zo schrijven de initiatiefnemers van dit tweede Rode Lijn protest in hun oproep in Nieuw Wij op 2 maart.

Mensen kunnen stress ervaren door de dingen die ze zijn gaan geloven over God, gehoorzaamheid en schuld en over wat veilig en gevaarlijk is. Deze stress kan invloed hebben op relaties, werk, identiteit en gezondheid. Inge Bosscha noemt dit ‘geloofsstress’ en wijdt er een drietal artikelen aan. In dit eerste artikel onderscheidt ze geloofsstress van ‘kerkpijn’ en ‘religiestress’ en laat ze aan de hand van praktijkvoorbeelden zien welke vormen geloofsstress kan aannemen.

In de afgelopen maanden waren er regelmatig berichten over een dreigende scheuring in de Christelijk Gereformeerde Kerk. De broeders op Urk zijn tegen vrouwen in het ambt en willen niet langer samenwerken met de broeders in Zwolle, bij wie vrouwen ambtsdrager kunnen worden. Hoe om te gaan met dergelijke diepgaande verschillen? Aan de hand van Handelingen 15 pleit Bert Aalbers voor het belang van eenheid in pluriformiteit.   

Er zijn twee gezegdes over hoe vrede te bereiken. ‘Wie vrede wil moet zich op oorlog voorbereiden’ en ‘Wie vrede wil moet zich op vrede voorbereiden’. Terwijl de eerste visie probeert de tegenstander af te schrikken door met oorlog te dreigen, probeert de tweede visie met vredelievende handelingen de vrede te bereiken. Beide visies worden in het christendom verdedigd, laat Erik Sengers in zijn nieuwste bijdrage zien, dus wat is wijsheid, als het om vrede gaat?  

Het is vandaag precies vier jaar geleden dat Oekraïne werd opgeschrikt door de aanval van Rusland. Er is in die vier jaar veel geschreven over de verschillende motieven en dimensies van de oorlog. De Britse journalist Lucy Ash schetst met haar boek De wapenstok en het kruis hoe Poetin de Russisch Orthodoxe Kerk misbruikt in zijn politiek.

Tom Mikkers gaat in deze aflevering in gesprek met journalist Arie Kok, schrijver van het boek Strijd om een land. Ze bespreken belangrijke vragen over het Israëlisch-Palestijnse conflict waaraan maar geen eind lijkt te komen. Zowel Tom als Arie bezochten Israël meerdere keren. Deze reizen veranderden hun mening over de situatie in het land. Iedereen claimt het land vanuit zijn of haar geloof of geschiedenis. Hoe kun je als journalist een rol spelen in het conflict? Hoe verhouden wij ons in het westen tot het antisemitisme. En hoe hou je geloof en politiek uit elkaar? 

In het mooie, oude gebouw in het centrum van Antwerpen waar Pax Christi Vlaanderen kantoor houdt, ontmoet Martine Meijers Annemarie Gielen, actief als ‘Bewegingswerker Conflicregio’s’ binnen Pax Christi. Zij heeft een tweetal Palestijnen op bezoek, christenen uit Bethlehem: Zoughbi Alzoughbi en Roger Salameh. Annemarie stelde een programma samen om met hen allerlei instanties, politici en geestelijken te ontmoeten en waar mogelijk in gesprek te gaan om hun zaak te bepleiten. Ook Martine mocht met ze in gesprek.  

Dit jaar verschenen er veel boeken over vrede. Legeraalmoezenier en religiesocioloog Erik Sengers bespreekt drie titels: Kiezen voor vrede van Andrea Riccardi, Geloof in vrede van Joris Vercammen en Vrede. Wat het is en waarom het kan van Rolien Sasse. Welk beeld van vrede ontstaat in deze publicaties? En is het genoeg om de agressie van Rusland te stoppen?