Saskia Leene heeft in haar Theologisch drieluik,meditatie heel nabij gebracht. Doordat ze haar insteek nam bij de praktijkervaringen van mensen in een meditatiegroep konden lezers zich een goed beeld vormen van hoe mediteren in zijn werk gaat en wat het met je doet. Ze heeft zich gelukkig ook onthouden van ronkende propaganda of absolute uitspraken. Meditatie is goed en heilzaam, maar het is niet de enige weg en het is ook geen methode om heel snel happy te worden.

Als wij zoeken naar rechtstreeks contact met God, is het van belang dat God niet opgesloten wordt in wat wij aan beelden, woorden, opvattingen, emoties en gedachten meedragen. Rechtstreeks contact voelt als een afgrond, woestijn, nergens, een niet-plek. Een weten dat niets weet, zoals de auteur van De wolk van niet-weten het noemt.

De Vlaamse protestantse theoloog Daniël De Waele beschrijft in zijn boek Godenschemering de ontwikkeling van hoe mensen geloofden: eerst in geesten, krachten en vele goden, naderhand in de ene God. Tegenwoordig zoekt men het buiten de traditionele religieuze instituten, namelijk in de mystiek. Een recensie.

Inspirerende gebouwen worden bezield door licht. Architect en bouwkundedocent Monique Lieuw-a-Len vertelt hoe immense betonnen daken lijken te zweven door een bijzondere lichtinval. En hoe je ogen door hoogte, licht en zichtlijnen getrokken worden naar het sacrale.

Onlangs was ik in het Kröller-Müller Museum. Terwijl ik daar liep, viel het me ineens op: het contrast tussen de rijke uitstraling van het museum en de onderwerpen die Van Gogh koos. Denk aan titels als ‘Kop van vrouw,’ ‘De zaaier’ en natuurlijk ‘De aardappeleters.’ Wat een kunstenaar ben je als je miljoenen mensen vol bewondering kunt laten genieten van een armelui’s familie die een pan met het goedkoopste voedsel naar binnen lepelt!

Dit is de tweede nieuwe serie, die in dit nummer van start gaat. We hebben de auteur gevraagd een aantal meer of minder bekende mystici voor ons te introduceren, onder de titel ‘Ambassadeurs van God’.

Niet alleen de verhalen, ook de letters waarmee ze opgetekend zijn, kunnen inspiratie bieden. Aan de hand van joodse mystici schilderde Ruud Bartlema zijn visie op de letter waarmee leven begint.

Ademloos kijken naar een zonsondergang. Na een lange klim op de top van een berg staan en overweldigd worden door het uitzicht. De vertedering bij een pasgeboren zuigeling. We kennen allemaal momenten die ons stil maken. Stil van verwondering, van vreugde, van leven. Achteraf kun je er wel over vertellen, maar je woorden schieten tekort – die zijn niet meer dan een schaduw van wat je op dat moment geschonken wordt.

‘Pelgrim in hart en nieren’ Ricky Rieter beschrijft de vreugde en de moeiten van pelgrimeren. Onderweg zijn en aankomen gaat gepaard met mystieke ervaringen, maar ook met aardse ergernissen. Ook in Vézelay en in Santiago de Compostela ervaart ze dat, maar uiteindelijk daalt een innerlijke rust neer.