De boodschap van het lege graf
Aangekomen bij het graf van Jezus zien de vrouwen dat de steen is weggerold. Een in het wit geklede jongeman laat hen zien dat Jezus er niet meer is. Zijn lichaam is weg, en juist daarom is Hij meer aanwezig dan ooit.
Aangekomen bij het graf van Jezus zien de vrouwen dat de steen is weggerold. Een in het wit geklede jongeman laat hen zien dat Jezus er niet meer is. Zijn lichaam is weg, en juist daarom is Hij meer aanwezig dan ooit.
In het gedicht Paasmorgen van Willem Barnard (1920-2010) verschijnt Christus als een glimp. Voor Barnard geen lichtkrans om het hoofd van de opgestane Christus; Hij was heel gewoon, iemand zoals wij. Schallende trompetten vinden we ook niet in dit gedicht. Wel iets anders: zaad dat de steen breekt, graan dat kiemt.
In het evangelie van Marcus lezen we dat Jezus eerst verscheen aan Maria uit Magdala. Een vrouw die Hem volgde en voor Hem zorgde. Ze was erbij toen Jezus zijn laatste adem uitblies.
De evangelist Marcus beschrijft een in het wit geklede jongeman, die de vrouwen vertelt dat Jezus is opgewekt uit de dood. Wie was deze boodschapper? Een originele uitleg verbindt de jongeman aan de christelijke legende van de zevenslapers.
Voor de kanunnikessen van het Heilig Graf is de beleving van het Paasmysterie op een bijzondere manier verankerd in hun oorsprong.
Rituelen bestaan uit symbooltaal, een symboolhandeling en een symbool. In religieuze settingen liggen ze vaak vast in dienstboeken of ritualen. Binnen de liturgie en binnen een geloofsgemeenschap kunnen rituelen wel veranderen, maar ze moeten herkenbaar blijven. Maar vermijd ook om er dogmatisch mee om te gaan.
Bestel het paasnummer van Open Deur | Het lege graf, via onze partner Boekenwereld. Waar eerder het lichaam van Jezus lag, ligt nu een stapel opgevouwen doeken. Het graf is leeg. […]
Als wij zoeken naar rechtstreeks contact met God, is het van belang dat God niet opgesloten wordt in wat wij aan beelden, woorden, opvattingen, emoties en gedachten meedragen. Rechtstreeks contact voelt als een afgrond, woestijn, nergens, een niet-plek. Een weten dat niets weet, zoals de auteur van De wolk van niet-weten het noemt.
Johan Lotterman schreef deze preekschets is geschreven voor Eeuwigheidszondag, de laatste zondag van het kerkelijk jaar. De zondag wordt ook genoemd: ‘Christus Koning’ of ‘gedachteniszondag’. Deze preekschets kan ook rond Allerheiligen worden gebruikt.