Zes dagen en de zevende

De bijbel begint met het scheppingsverhaal. ‘In het begin’ heeft ook de klank van een grondslag: in beginsel is het leven zó bedoeld. Het grote refrein is dat God ziet dat het goed is. Onder de hoede van de hemel komt het leven op gang. Het krijgt doel en zin.

Wat een plezier spreekt er uit de dagen van de schepping. God gaat het steeds meer voor zich zien en schept met gulle hand. Hij roept een nieuwe werkelijkheid tevoorschijn door onderscheid te maken tussen licht en donker, hemel en aarde, droog land en zee. Alles om het leven mogelijk te maken, te beginnen met jong groen, zaden en vruchten. Voordat de zee gaat wemelen van leven en de aarde zich vult met alle soorten dieren en mensen, doet God iets anders: Hij roept de tijd tot leven.

Ordening: Feesten

Op de vierde dag zet Hij lichten aan het hemelgewelf, als tekens die de feesten aangeven en de dagen en de jaren. De tijd is geen eindeloos iets of niets, waarin we doelloos ronddobberen. Op die manier kan tijd ons overspoelen of kan tijd verloren gaan. God brengt er orde in aan en wat noemt Hij als eerste? Feesten! Op gezette tijden mag het goede van het leven en van God gevierd worden. De dagen en de jaren krijgen hun rol en betekenis rond de feesten. Pas vanuit deze ordening krijgen ook mensen hun plek onder de zon, in de tijd. Op de zesde dag overziet God alles wat Hij gemaakt heeft en constateert: het is zeer goed. Maar dan moet de belangrijkste dag nog komen.

De zevende dag

Het werk is gedaan, de schepping is voltooid. God neemt rust. De zevende dag is de sabbat, de dag van ophouden en dan ook van rusten. Juist die dag zet God apart en Hij zegent die. Hij weet van ophouden en geeft dat ook mee. In het vierde gebod klinkt het: Houd de sabbat in ere, het is een heilige dag. Niet alleen voor jezelf, maar voor alle schepselen waarmee je verbonden bent.

Verplichte rust, dat voelde niet altijd voor iedereen als een zegen. Sommigen zullen zich nog de intense verveling herinneren. Niet werken en niet voor je laten werken. Geen ijsje kopen op zondag, vooral niet het leven vieren. Tegenwoordig ligt het anders. De 24-uurseconomie draait op volle toeren en we weten nauwelijks van ophouden. Burn-outklachten zijn niet van de lucht en als anderen ons niet opjagen, doen we het wel zelf. Daarmee gaat veel kwaliteit van leven verloren.

Vieren

De zevende dag is bedoeld om het zeer goede van de schepping en de Schepper weer te gaan zien en te genieten. Een feestelijke dag om eenvoudigweg te zijn, en alle zintuigen open te zetten. Dan kun je de aarde hopelijk weer als woonplaats van verwachting gaan ontdekken, dwars tegen onzalige ontwikkelingen in. Dit is iets om in saamhorigheid te doen. Niet voor niets zet God de feesten voorop in de tijd. Vieren gaat beter samen met anderen. Hoe dan ook wordt iedere week de sleur van werken en zorgen een dag doorbroken, en dus niet als het eigenlijk te laat is. De Schepper heeft het goed uitgekiend en geeft ons de menselijke maat. Het leven is goed!