Zoeken wat verloren is
Lucas 15:1-10
‘Wat moet je toch met die oude pop?’ zei mama tegen Tom.
‘Weet je hóe lang ik Lange Wapper kwijt ben geweest?’ antwoordde Tom.
Mama zag het weer voor zich. Al die keren dat de pop mee moest. Naar de peuterspeelzaal, naar bed, naar tante Ina, naar Ahmed. Ze had het altijd een onhandige pop gevonden. Slungelig, veel te lange armen en benen, altijd bleef er wel ergens iets haken. Ze had het niks erg gevonden dat dat ding bij de verhuizing zoekgeraakt was. En Tom was intussen al acht!
Dan ben je toch te groot voor zo’n knuffel! Tom had nu wel genoeg aan zijn lego, vond ze, aan die mooie grote beer, aan de lekkere stoel op zijn nieuwe kamer, aan zijn ridderkasteel en zijn skateboard.
Mama vond het eigenlijk wel prettig dat die slordige pop niet meer rondslingerde in het nieuwe huis. Maar opeens had er een schreeuw van blijdschap uit Tom z’n kamer geklonken: hij had Lange Wapper teruggevonden, helemaal onder in zijn speelgoedkist…
Nu ze nog eens goed naar Tom keek, moest mama wel erkennen dat ze niet zo aardig was geweest. De lappenpop was wel lelijk – Tom wilde hem ook niet zomaar aan zijn vriendjes laten zien – maar hij had er sinds de verhuizing nog niet zó rustig en gelukkig uitgezien als nu…
Ben jij ook weleens iets kwijt geweest wat heel belangrijk voor je was? En hoe voelde je je toen je het terugvond?
