Ruim 1500 auteurs benaderd…

In onze serie ‘Ouderlingenblad de geschiedenis door’ deze keer weer een concreet en praktisch verhaal. Is het secretariaat niet ‘de spin in het web’…?

Als je al bijna een kwart eeuw meeloopt met deze 100-jarige borrelt er in de herinneringen genoeg op. Binnen de redactie maak ik deel uit van het redactiesecretariaat. Dat betekent dat de plannen die we tijdens de redactievergaderingen maken, uitgevoerd moeten worden. In ieder geval moet er voor ieder artikel een auteur gezocht worden. Die namen bedenken we met elkaar. Vervolgens moeten die mogelijke auteurs benaderd worden. Als je bedenkt dat er iedere maand een blad verschijnt en dat er gemiddeld per keer 5 auteurs nodig zijn, betekent dat op jaarbasis 60 auteurs… In een kwart eeuw zijn er dus al ruim 1.500 auteurs benaderd.

Het lijkt enorm maar het gaat natuurlijk gestaag per nummer, per maand. Daar gebruik ik altijd een vrije dag voor. Dan ga ik er eens even ‘gezellig’ voor zitten met een kopje koffie en pak de telefoon. Nee, ik doe het niet per mail, want ik vind het veel leuker om iemand even persoonlijk te horen. ‘Hoe gaat het ermee?’ We zijn tenslotte een pastoraal blad. En vervolgens kom ik natuurlijk met de leuke vraag van de redactie. U kunt het misschien niet geloven maar bijna iedereen zegt onmiddellijk ‘ja’. Het artikel hoeft nooit gisteren of morgen al klaar te zijn, want we werken met een ruime planning. Ook in dat opzicht hoor je ‘pastoraal’ te zijn. Natuurlijk, iemand kan het te druk hebben of er is dit of dat, maar dan komt men zelf meestal met een goede suggestie voor een andere auteur.

Meestal kennen mensen ons blad en weten ze dat zij zo hun expertise weer door kunnen geven. Zo ondersteunen we elkaar en vervult het Ouderlingenblad dus een verbindende functie. Fijn om de ‘drive’ bij elkaar te herkennen. In de begintijd werkten we nog met brieven ter bevestiging en had ik dus altijd een stapel enveloppen om naar de postbus te brengen. Gelukkig hoeft dat niet meer.

Het is altijd een verrassing als de eerste drukproef binnenkomt. Wat is er geschreven? Hoe ziet het eruit? Zijn er nog fouten te ontdekken? Passen de foto’s wel? Daar kijken we dan nog weer met enkele mensen naar. En dan maar afwachten… hoe wordt het ontvangen? Nou, meestal blijft het oorverdovend ‘stil’… en moeten wij er als redactie naar gissen. We kunnen zien welke nummers ‘in trek’ zijn en bijbesteld worden, of we horen, soms maanden later, dat en hoe er nog steeds met een artikel of themanummer gewerkt wordt. Dat is waar we op hopen en daar doen we ons werk voor. We gaan maar ‘stilletjes’ door.