Op de vroege vrijdagochtend…
Dit is de eerste van tien heel verschillende ‘diensten’ – op onverwachte momenten, voor bijzondere doelgroepen, enz. Schrik niet, we beginnen met een mannengroep in de vroege uurtjes.
Dit is de eerste van tien heel verschillende ‘diensten’ – op onverwachte momenten, voor bijzondere doelgroepen, enz. Schrik niet, we beginnen met een mannengroep in de vroege uurtjes.
In deze rubriek worden verhalen over gemeente-activiteiten gedeeld. Aanstekelijke verhalen, niet om op te scheppen of elkaar jaloers te maken, maar vooral om ideeën rond te strooien die kunnen inspireren. Wat hebben deelnemers eraan opgedaan, en zou dat bij ons ook mogelijk en heilzaam zijn?
Uit verschillende themanummers van Ouderlingenblad van de laatste tijd kwam het idee opborrelen eens verder te schrijven over – en lezers ‘aan de slag’ te laten gaan over – vragen rond gemeenteopbouw, beroepingswerk en toerusting. De vraag misschien wel: ‘hoe maken voorgangers hun gemeenten (iets meer) toekomstbestendig..?’
De wijzen uit het Oosten. ‘Magoi’ staat er in het Grieks. Magiërs dus, vermoedelijk astronomen uit Babylonië. Wellicht zijn het priesters die in de weer zijn met sterren. Merkwaardig eigenlijk dat langs die weg mensen Jezus vinden, want wij hebben meestal niet zo’n hoge pet op van sterrenbeelden, horoscopen en religieuze kwakzalverij. Maar Matteüs schrijft heel onbevangen over lieden die zich laten leiden door sterren en door ingewikkelde magische formules en berekeningen. Bij Matteüs staat er dus wel degelijk iets in de sterren geschreven. De magiërs zijn in zijn Evangelie de eersten, die in de gaten krijgen dat er echt iets gebeurd is in een uithoek van de wereld.
Als het over inwijding van nieuwkomers in ons geloof, kerk en gemeente gaat, wat we hen willen léren, dan misschien wel eerst de vraag wat we zélf geleerd hebben. We noemen onszelf ‘volgelingen van Jezus’, maar waarin volgen we Hem dan? En hoe? In deze bijdrage gaat het over zulke vragen.
De theoloog Ronald Westerbeek, promovendus aan de TUU en gastdocent aan de Theologische Universiteit Utrecht en het Evangelisch College, schreef een grondig boek over charismatische vernieuwing. Hij begint in het eerste en meest omvangrijke hoofdstuk met het scheppen van orde in de brede wereld van het charismatische christendom. Achter deze aanduiding gaat een heel bonte wereld schuil. Hij komt tot een vijfdeling, maar erkent daarbij direct dat het hier om een foto gaat van een bewegend beeld. Dynamiek, kruisbestuiving en schuivende panelen zijn inherent aan deze wereld.
Christenen belijden zich toe te wijden aan God en te gaan in Jezus’ spoor. De Amerikaanse voorganger John Mark Comer is ervan overtuigd dat concrete leefregels daarbij behulpzaam zijn. Zijn boek De Weg volgen, betoogt Sake Stoppels, verheldert die overtuiging prachtig!
In dit nummer over ‘heil’ mag een beschouwing over ‘vrede’ natuurlijk niet ontbreken. De theoloog Stefan Paas schreef er een boek over, Vrede op aarde, en binnenkort komt zijn tweede, in het verlengde. In dit artikel probeert Sake Stoppels de gedachten uit deze boeken samen te vatten.
In een themanummer beginnen we altijd met een inleiding. Waar gaat het over? Wat is ‘heil’ eigenlijk en wat doet die seculiere tijd ertoe? De artikelen op een rij, met een korte aanduiding van de inhoud, geeft al een mooie rode draad.