Na het luisteren van de eerste stap komen we bij het liefhebben en dienen van de tweede. Binnen kerk en geloof een vanzelfsprekend woordpaar. Maar wat bedoelen we dan? Er is veel meer over te zeggen. En ook hier weer: valkuilen en uitdagingen!
Natuurlijk, we zíjn al kerk, we hoeven die niet meer vorm te geven. We kunnen ons wel afvragen, en dat onderzoeken, of onze huidige vorm voldoet. Om, met andere woorden, de vinger te kunnen leggen op die plekken waar het rammelt en schuurt, waar de vorm een reset kan gebruiken.
Dit themanummer gaat over ‘kerkelijk pionieren’, het experimenteren met nieuwe vormen, manieren van geloven en gemeente-zijn, en nog wel meer wellicht, zoals inmiddels al heel wat jaren gaande in onze kerken. In dit nummer is vooral de vraag aan de orde wat ‘gewone’ gemeenten van dat pionieren kunnen leren. Wat hebben de experimenten ons gebracht?
Sinds medio 2025 heeft de Protestantse Kerk een nieuwe scriba, dr. Kees van Ekris. Zeg maar: de secretaris(-generaal) van de kerk, hét gezicht van het bestuur naar binnen de kerk, maar zeker ook naar buiten. Wie is hij? Hoe kijkt hij naar wat zich vandaag in kerk en samenleving voordoet, en zeker ook naar zijn leiderschap?
Dit is de eerste van tien heel verschillende ‘diensten’ – op onverwachte momenten, voor bijzondere doelgroepen, enz. Schrik niet, we beginnen met een mannengroep in de vroege uurtjes.
In deze rubriek worden verhalen over gemeente-activiteiten gedeeld. Aanstekelijke verhalen, niet om op te scheppen of elkaar jaloers te maken, maar vooral om ideeën rond te strooien die kunnen inspireren. Wat hebben deelnemers eraan opgedaan, en zou dat bij ons ook mogelijk en heilzaam zijn?
Uit verschillende themanummers van Ouderlingenblad van de laatste tijd kwam het idee opborrelen eens verder te schrijven over – en lezers ‘aan de slag’ te laten gaan over – vragen rond gemeenteopbouw, beroepingswerk en toerusting. De vraag misschien wel: ‘hoe maken voorgangers hun gemeenten (iets meer) toekomstbestendig..?’
De wijzen uit het Oosten. ‘Magoi’ staat er in het Grieks. Magiërs dus, vermoedelijk astronomen uit Babylonië. Wellicht zijn het priesters die in de weer zijn met sterren. Merkwaardig eigenlijk dat langs die weg mensen Jezus vinden, want wij hebben meestal niet zo’n hoge pet op van sterrenbeelden, horoscopen en religieuze kwakzalverij. Maar Matteüs schrijft heel onbevangen over lieden die zich laten leiden door sterren en door ingewikkelde magische formules en berekeningen. Bij Matteüs staat er dus wel degelijk iets in de sterren geschreven. De magiërs zijn in zijn Evangelie de eersten, die in de gaten krijgen dat er echt iets gebeurd is in een uithoek van de wereld.
Als het over inwijding van nieuwkomers in ons geloof, kerk en gemeente gaat, wat we hen willen léren, dan misschien wel eerst de vraag wat we zélf geleerd hebben. We noemen onszelf ‘volgelingen van Jezus’, maar waarin volgen we Hem dan? En hoe? In deze bijdrage gaat het over zulke vragen.
