Een verhaal over Uil en Eekhoorn. Ondanks dat Uil heel veel verdrietigs heeft meegemaakt kan hij nog steeds lachen samen met zijn vrienden.

Toen ik voor het eerst geconfronteerd werd met het woord ‘paaslach’, kreeg ik daarbij het beeld van de vrolijkheid, een soort opluchting, die bij Pasen hoort. Ik weet dus pas sinds kort dat er een periode is geweest dat de ‘risus paschalis’ een paasritueel was met grappende en grollende priesters, die, met het kerkvolk, de dood en de duivel uitlachten, tot paus Clemens X het niet meer leuk vond.

Het is niet altijd eenvoudig om in woorden te vangen hoe je je voelt, waarvoor je bang voor bent, waarop je hoopt. Als we niet weten wat te zeggen, zijn er rituelen die ons helpen om betekenis te vinden en ons te richten op een hogere werkelijkheid.

Zussen uit de Bijbel: Lea en Rachel. Lea wordt in één klein zinnetje beschreven. Ze wordt uitgehuwelijkt aan Jakob, die van haar zus houdt. En moet hem uiteindelijk delen met […]

Met Pasen denken we aan het wonder van het lege graf, waaruit Jezus is opgestaan, maar de andere 364 dagen per jaar is een leeg graf niks wonderbaarlijks, het is niets anders dan onze eigen toekomst. Persoonlijk vind ik dat wel geruststellend, want het is de enige zekerheid waaraan we ons kunnen vastklampen.

Beeld en tekst: Iris Boter, schrijver en illustrator.

Ook nadat hij is opgestaan, zijn de wonden van Jezus zichtbaar. Hij draagt zijn littekens met zich mee, net als wij.

Jezus ontmoet een vrouw bij een bron, vertelt het Johannesevangelie. Alleen al die plaats is veelbelovend. Bij een bron vond Jakob ooit zijn toekomstige vrouw Rachel en Mozes vond er […]

God blaast levensadem in de neus van de eerste mens. Jezus blaast op de avond van de opstandingsdag over zijn leerlingen heen en zegt: ‘Ontvang (de) heilige Geest’.