Leven met littekens
Ook nadat hij is opgestaan, zijn de wonden van Jezus zichtbaar. Hij draagt zijn littekens met zich mee, net als wij.
Ook nadat hij is opgestaan, zijn de wonden van Jezus zichtbaar. Hij draagt zijn littekens met zich mee, net als wij.
Jezus ontmoet een vrouw bij een bron, vertelt het Johannesevangelie. Alleen al die plaats is veelbelovend. Bij een bron vond Jakob ooit zijn toekomstige vrouw Rachel en Mozes vond er […]
God blaast levensadem in de neus van de eerste mens. Jezus blaast op de avond van de opstandingsdag over zijn leerlingen heen en zegt: ‘Ontvang (de) heilige Geest’.
Lezersbijdragen
Jezus noemt zijn leerlingen het licht voor de wereld. Een uitspraak die past bij Gods weg met de mensen. Het gaat Jezus niet om een verplichting, maar om een geschenk […]
Kerst: we denken aan Maria en Jozef, aan het kind in de stal, aan engelen. En aan kerstkransjes, kerstmuziek, de kerstboom. Kerst roept herinneringen wakker aan gezelligheid en geborgenheid. Maar dat geldt niet voor iedereen.
Woorden zijn krachtig, maar stilte is dat ook. Stiltes voeren de spanning op en laten die weer wegebben. Stiltes zorgen ervoor dat we beseffen wat we zojuist hebben gezegd. En ook gebeurt er in de stilte, zonder woorden, soms iets nieuws en onverwachts.
Elk jaar zing ik het met kerst: ‘The first Noel’, de eerste kerst. En elk jaar voelt het even alsof ik erbij ben. Bij die eerste kerst, toen engelen verschenen aan herders, de herders een ster zagen schitteren aan de hemel en op pad gingen naar het kerstkind.
In het Nieuwe Testament lezen we hoe Jezus het dochtertje van Jaïrus roept om op te staan. Daarop keert haar levensadem terug. De naam van het meisje kennen we niet, maar haar verhaal wordt al tweeduizend jaar gelezen en verteld. Tanja Viveen schreef haar een brief.