Zegenen van het brood ‘Ik groeide op in Veenhuizen, in een katholiek gezin met acht kinderen. Mijn moeder zorgde voor het huishouden en mijn vader werkte bij justitie en ging […]

In 1225 schreef Franciscus van Assisi op zijn sterfbed het Zonnelied. Vanuit een grote intimiteit laat hij de hele schepping God prijzen. De Allerhoogste, Onnoembare, Ene grote God komt alle lof toe, en eer. Alles en iedereen richt zich op Hem. Hoe zou je dat nu verwoorden, als je vanuit de nood van de Aarde, de beleving dat alles één is, dat God in alles aanwezig is, hard wilt roepen en zingen om vrede en heelheid? Als je snakt naar licht, warmte, inzicht? Marjan Bosch doet een poging. Een loflied op de zon en de aarde. Ze nodigt de lezer uit mee te gaan schrijven: wat zijn voor jou de beelden die je verbinden met zon, maan, sterren en al het andere dat samen met ons de schepping vormt? En hoe uit je dan je dankbaarheid, eerbied, verbondenheid?

Mensen zijn als ‘levende stenen’, die samen een bouwwerk vormen. Hecht of losjes, in één strakke stijl of kleurrijk. Bij het straatpastoraat in Leiden vormen de bezoekers van de viering […]

Reizen is bewegen, ontsnappen, ontmoeten. Of het nu om een verre vakantie gaat of een korte stedentrip — Schiphol is het kloppend hart van vertrek en aankomst. Maar tussen het geluid van rolkoffers en luidsprekers schuilt een andere wereld: een plek van troost, aandacht en stilte.

Denk niet dat gehoorzaamheid inhoudt: ‘verstand op nul en doen wat je gezegd wordt’. Bij Sint Benedictus sla je dan de plank helemaal mis.

BEELD EN TEKST: Stephan de Jong, predikant in de Protestantse Gemeente Oudemirdum-Nijemirdum-Sondel en redactielid van Open Deur. De uitvinder nam zich voor om een poerd te maken. Dat is iets […]

Durf je te laten zien dat je gewond bent geraakt in je leven? Wat doe je met je littekens? En kun je van je littekens ‘juwelen’ maken? In New York […]

Vrijwilligers van Christian Peacemaker Teams werken als waarnemers en bemiddelaars op plekken in de wereld waar conflicten zijn. Dat doen ze op strikt geweldloze wijze. Maarten van der Werf kwam in Hebron terecht, op de Westelijke Jordaanoever. Zonder wapens, met alleen een rode pet.

Voor ons online-gesprek heeft opruimcoach Gerda een strak en vrolijk ingerichte kast als achtergrondscherm geïnstalleerd. Ze licht met een knipoog toe: ‘Mensen verwachten vaak dat een opruimcoach helemaal niets op haar bureau heeft en dat alles aan kant is, maar als ik werk verzamel ik ook gewoon m’n spullen om me heen.’