Op oude prenten vind je soms ‘de trap des levens’. Die trap bestaat uit twee delen: eerst een stijgend, dan een dalend deel. Op de stijgende treden staan een peuter, […]

Als je stil gaat zitten, ontdek je hoe onrustig het is in jezelf. Stilte confronteert je met alles wat in je leeft aan zorgen, emoties, drukte. Er is geen ontkomen aan. Maar als je volhoudt, word je onder alle onrust langzaam iets anders gewaar.

Als we duiken of snorkelen, zijn we even bij ze te gast. Maar niet voor lang, want het blijft hun wereld, onder water. Vissen: we observeren ze, vangen ze, eten ze. En we lezen over ze, misschien omdat we iets willen grijpen van die wonderlijke wereld.

Eenzaamheid is voor sommigen geen lot maar een keus. Wie de westerse cultuurgeschiedenis doorwandelt, komt virtuozen van de eenzaamheid tegen: woestijnvader Antonius van Egypte bijvoorbeeld, dichter Francesco Petrarca, schrijver Michel […]

Hoe ontwikkelt geloof zich gedurende een mensenleven? En hoe ontwikkelt het jou? Twee redactieleden, Marga Haas (46) en Stephan de Jong (61), met elkaar in gesprek. We beginnen met de […]

Gerko Tempelman verloor zijn geloof. Maar kon niet stoppen met nadenken over God en geloof. Je kunt iets willen wat volstrekt onmogelijk is, ontdekte hij. Is zoiets aan de hand […]

Midden in het prachtige Gent ligt het klooster van de ongeschoeide karmelieten. De façade aan het pleintje doet niet vermoeden dat zich daarachter een oase van rust bevindt. In de kloostergang ontmoeten we pater Paul de Bois. Vragen zijn er voldoende. Bijvoorbeeld: wat hebben schoenen met een kloosterorde te maken?

Heel vroeg in de ochtend, het is nog donker, komt Maria Magdalena aan bij het graf van Jezus. De steen is weg! Waar is het lichaam van Jezus? Maria haast zich naar Petrus en Johannes, die zich zo snel mogelijk naar het graf begeven. En inderdaad: het lichaam is weg – maar de doeken liggen er nog.

Leegte kan ruimte scheppen, zodat je ontvankelijk bent. Voor God, maar ook voor wat er binnenin je leeft en naar buiten moet.