Als geestelijk verzorger spreekt Christel Steenhart vaak mensen op hoge leeftijd. Het is bijzonder om te horen hoeveel iemand meegemaakt kan hebben, zonder de levenszin te hebben verloren.

Twee mannen ontmoeten elkaar in de nacht: politiek en religieus zwaargewicht Nikodemus en Jezus, voorstander van radicale ommekeer. Al hebben ze een gedeeld belang, ze begrijpen elkaar niet.

Mijn volle huis, mijn chaos, mag niemand rommel noemen, behalve ik. Mijn rommel is vrucht van duurzaam verantwoord willen leven én hamsterinstinct.

Om een heel mens te worden, om heling te vinden, moet je het soms uitschreeuwen en terugkeren naar oude pijn.

Wachten is een makkie. Appeltje-eitje. Voor het verkeerslicht, bij de tramhalte, in de wachtkamer of in een winkel. Ik kan dat. Als een ware meester beheers ik mijn ongeduld. Sta […]

Dankbaarheidsdagboeken. Misschien komt het geforceerd over, opnoemen waar je dankbaar voor bent. Toch is het goed om stil te staan bij wat een dag aan goeds in zich heeft. Waar ben jij dankbaar voor als je straks in bed ligt, en deze dag afsluit?

Vijftien jaar werk ik nu in het verpleeghuis. In die tijd heb ik tien verschillende leidinggevenden gehad. Op de afdelingen kom ik telkens weer nieuwe collega’s tegen. Psychologen komen en gaan. Dat geeft veel onrust – je weet niet meer zo goed wat je aan elkaar hebt, want je kent elkaar nog maar kort.

Niemand is perfect. En alle mensen lijden daaronder. Want ze willen het goede doen en doen toch weer het verkeerde. Wat helpt dan?   Ik weet nog goed hoeveel moeite […]

Anne Zweers ontdekte dat hij sterker was dan hij dacht tijdens een bergtocht in zijn eentje. En hij ervoer hoe je je als klein mensje in de enorme natuur juist […]