In Jezus’ geboorte zien we oude profetieën vervuld. Maar tegelijk, de mensenwereld is nog niet zoveel veranderd. Wat betekent Jezus’ komst dan echt…? RICHARD VISSINGA Drs. R.S.E. Vissinga is emeritus-predikant […]
Als het kerkgebouw sluit, verdwijnt vaak ook de kerkelijke presentie. Hier wordt de vraag onder ogen gezien of dat erg is, en voor wie of wat dat dan erg zou zijn. En dan komt ook aan de orde hoe ‘dat erge’ te voorkomen of verhelpen.
Afnemend ledental en verminderde inkomsten nopen gemeenten er nogal eens toe dat een kerkgebouw moet worden afgestoten. Dat zijn pijnlijke beslissingen met verdrietige gevolgen. Ze geven onrust in de gemeente, boosheid soms, onbegrip… waar de bezoekmedewerker concreet mee te maken krijgt. Hoe ga je daarmee om? Wat kun je zeggen, doen? Hoe houden we elkaar overeind?
Als conflicten toch niet voorkomen kunnen worden, wat kan dan gedaan worden om de schade te beperken? Of om naderhand elkaar toch weer te vinden? Verder te kunnen, samen of ieder op een eigen weg?
Op een vrije avond viel ik middenin een documentaire. Het ging over de kerk op een dorp. De kerk als gebouw staat fier in het midden. Maar het gebouw staat leeg. De kerkelijke gemeente bestaat niet meer. De dorpsbewoners maken zich nu samen sterk voor het behoud van het gebouw als een culturele ontmoetingsplek voor de dorpsgemeenschap om verhalen te delen.
De kerstviering met oudere mensen heeft ‘het oude en vertrouwde’ nodig, maar ook een verrassend element. Iets nieuws, iets anders, dat opvalt en waarover nog een poosje gepraat kan worden…
Hoe verwelkom je nieuwe leden? Elke gemeente krijgt nieuwelingen op de stoep, toevallige passanten of mensen die ‘in het dorp zijn komen wonen’. Voor gemeenteleden zelf zijn de dingen vaak vertrouwd. Een buitenstaander dient ingewijd te worden in de woorden, gebruiken en gewoonten.
De commissie ‘vorming en toerusting’ zat ter vergadering bijeen. Maar de één was ziek, de ander werd ineens als oppas ingezet, de derde moest plotseling mantelzorgen, de vierde werd opgeroepen om in te vallen op het werk en zo was er van alles en nog wat met ieder van de groep. In plaats van negen mensen bleven er nog drie mensen over.
Het is zo makkelijk: een website maken en in de openbaarheid brengen. Maar… is wel goed nagedacht over het hoe en waarom? over de bezoekers van de website? over hun vragen en wensen? over de privacy ook…? Het komt in dit artikel allemaal aan bod.
