“Ik ben geboren in de Eerste Wereldoorlog”, vertelde ze me graag. Een Britse dame van toen ver in de 90, door MS gekluisterd aan haar rolstoel, bij wie ik in het woonzorgcentrum regelmatig op bezoek mocht komen als zorgpastor. “Mijn ouders gaven mij als lichtgewicht baby’tje in volle oorlogstijd eieren van bij de boer te eten op advies van de dokter. En zie mij hier nu zitten, ik ben er nog hè.” Haar frisse, Britse veerkracht zal ik nooit vergeten.

In Genesis 6 komen we vier verzen tegen die meer dan eens vragen oproepen. Er staat geschreven over ‘godenzonen, dochters van de mensen en giganten.’ Hoe kunnen we dit verhaal plaatsen volgens de oude bron ‘1 Henoch’? En niet allerminst, wat leert het ons voor vandaag de dag; een tijd van een andere soort giganten: tech-giganten.

2024 is het tweede Thomasjaar op rij, en ook 2025 wordt een Thomasjaar. Reden om je af te vragen: ‘what’s the hype?’ Waarom zijn we al eeuwen geboeid door Thomas van Aquino’s theologie? En hoe wordt zijn theologie tegenwoordig ontvangen?

De toenemende laaggeletterdheid in Nederland vraagt iets van mensen die leven van het Woord. Maar wat? In de kerk(dienst) draait veel om het Woord en om woorden. Hoe moet het als die woorden steeds moeilijker worden verstaan? Het is niet slecht om ons geloof wat toegankelijker te maken voor wie er (nog) niet mee vertrouwd is, maar gaat daarmee niet iets essentieels verloren?

Laatst reed ik langs een MBO onderwijsinstelling, waar op de gevel een spandoek hing met de woorden ‘worden wie je bent.’ Het doek hing daar ter promotie van de open dagen. Met deze slogan lijkt de onderwijsinstelling perfect aan te sluiten bij de zoektocht waar veel jongeren zich in bevinden; de zoektocht naar de eigen identiteit.

Dat er delen van de bevolking zijn die onderdrukking meemaken, of hebben meegemaakt, is niks nieuws vandaag de dag. Het publieke discours over onderdrukking stipt onder andere thematiek aan rondom racisme, het slavernijverleden, man-vrouwverhoudingen, de LHBTQIA+-gemeenschap of moderne slavernij. De stemmen die zo lang verstomd werden, worden mondjesmaat gehoord – althans, er wordt veel gesproken en geschreven over groepen die onrecht is en wordt aangedaan.

Drie jaar geleden was ik op mijn eerste (en tot nu toe enige) uitzending. De reis ging naar Litouwen, het zuidelijkste van de drie Baltische staten. Nederlandse militairen oefenen in dat land samen met andere NAVO-partners hoe de oostflank van het NAVO-gebied te beschermen – Litouwen grenst aan (Russisch) Kaliningrad in het westen en Belarus in het oosten. Drie maanden verbleef ik daar, en voor wie dat lang vindt: de militairen die ik mocht begeleiden waren zes maanden van huis.

Sociale media en digitalisering in het algemeen zijn niet meer weg te denken uit ons leven. Wij leven in afhankelijkheid van digitale technologie. Hoe kijken we aan tegen digitalisering, en het gebruik van algoritmes in het bepalen van ons leven?

Nederland maakt voor het eerst in lange tijd weer schaarste mee. Beperkt natuurlijk, maar toch. Onze huidige ervaring van schaarste is een reality check na jaren van toenemende overvloed. Is dat een reality check die de westerse cultuur eigenlijk wel kan lijden? Of ontbreekt het, het individualistische waardenpakket aan een overkoepelend verhaal waarin ‘consuminderen’, en iets laten omwille van een ander, plek heeft?