Al lopend door een museum kom ik terecht in een verduisterde ruimte. Plotseling voel ik wind langs mijn wangen strijken. Er zijn lichtflitsen, ik hoor gerommel. Er verschijnen beelden op […]

We leven in een cultuur waarin de zintuigen aan alle kanten geprikkeld worden. Zintuigen vormen de toegang tot onze beleving. Hoewel dit van alle tijden is, zien we in onze […]

Recensie van Zo verborgen is God niet. Mystiek en maatschappij bij Titus Brandsma. Peter Nissen maakte een inspirerende keuze uit Brandma’s teksten.

De Belgische filosoof Louis Dupré (1925–2022) – internationaal geroemd om zijn werk over moderniteit en religie – hield jarenlang dagboekaantekeningen bij over wat hem innerlijk bezighield: denken, lezen, bidden, luisteren. Recensent Jan Venderbos verdiepte zich in deze bundel boordevol hersenspinsels – een selectie uit de periode 1971–2008.

Recensie van ‘Zomaar een godsvermogen, “God is een kwal” en elf andere vergelijkingen’ door Margot C. Berends.

Herademing-redacteur en theoloog André Wesche maakt zich zorgen over het klimaat, de kloof tussen arm en rijk, oorlog en geweld, de zucht naar geld, eer en macht. Kan de zondag ons helpen om het tij te keren en een nieuwe weg te vinden?

“Onder je voeten liggen tienduizenden lijken.” Ik kijk naar beneden en om mij heen. Er zitten mensen op het terras en ik sta op een geplaveid plein. Behalve de kerk achter mij is er geen enkel teken te zien van het feit dat op deze plek zoveel mensen begraven liggen. Als stadsgids en collega Gerard zich niet had verdiept in de geschiedenis van Hattem, had ik het niet geweten.

Hoe gaan we om met ziekte en verlies? Ervaren we God in deze donkere momenten of blijft het oorverdovend stil? En wat doen we dan, als het stil is? In zijn boek Proeven en watertanden verkent theoloog Ronald Westerbeek deze thema’s vanuit charismatisch-christelijk perspectief. Naar aanleiding van zijn boek sprak Westerbeek op de bezinningsdag van het studietraject Gods Koninkrijk en de heilige Geest van het Evangelisch College. Lees hieronder de lezing die hij gaf.

‘Juist die delen van het lichaam die het zwakst lijken, zijn het meest noodzakelijk,’ schrijft Paulus in 1 Korintiërs 12 – in zijn prachtige metafoor van de kerk als lichaam. Hoe kunnen we als kerk anno 2023 het zwakke, krimpende en kleine koesteren en als een spiegel voor de hele kerk laten zijn?