Rondom de figuur Melchizedek ontwikkelden zich in het vroege jodendom en het vroege christendom verschillende tradities, zowel in bijbelse als in buitenbijbelse bronnen.

Als we denken aan de prediking van Jezus, valt er één element voor veel bijbellezers op: zijn gebruik van het gelijkenis- of parabel-genre. Bijbelwetenschappers hebben berekend dat circa 35% van de directe rede van Jezus in het Nieuwe Testament uit parabels bestaat. Veelal wordt Jezus gezien als de uitvinder van het parabel-genre, een uitvinding die toegeschreven wordt aan zijn status als ‘religieus genie’. Maar was Jezus wel de uitvinder van dit uitdagende genre? Is het niet opvallend dat Jezus nergens in het Nieuwe Testament hoeft uit te leggen hoe een parabel eigenlijk werkt? En wat te doen met de circa 1.500 parabels in de rabbijnse literatuur?

Deze preekschets voor Wezenzondag is geschreven door Johan Lotterman. De tijd tussen Jezus’ hemelvaart en Pinksteren is een periode waarin Jezus’ vrienden zich ontheemd voelden. Jezus heeft hen daarop voorbereid in de gesprekken tijdens hun laatste maaltijd, de Pesachmaaltijd. Deze hoofdstukken worden in het evangelie van Johannes afgesloten met een gebed van Jezus voor zijn vrienden en over hun hoofd heen voor ons. Ook wij kunnen ons ontheemd of verweesd voelen in deze wereld.

Op de achtergrond spelen tot slaafgemaakten een rol in het Nieuwe Testament. Hoe verhield Jezus zich tot slavernij, tot de mensen die tot slaafgemaakt werden?

Vader Johann Christoph en zoon Christoph Friedrich Blumhardt waren twee Lutherse predikanten – we schrijven eind 19de, begin 20ste eeuw. Vader en zoon hadden in hun tijd grote invloed op zowel pastorale als sociaal-politieke bewegingen. De Duitse plaatsjes Möttlingen en Bad Boll trokken vele protestanten die kwamen voor een (gebeds)genezing, handoplegging en een pastoraal (biecht)gesprek. Bleef vader Blumhardt de kerk trouw, zoon Blumhardt werkte het laatste deel van zijn leven als socialist. Beide Blumhardts droegen, ieder op eigen manier, bij aan het realiseren van de hemel op aarde. ‘Jezus werd de Overwinnaar’.

In alle vier de evangeliën in het Nieuwe Testament vinden we berichten waarin Jezus verschijnt na zijn dood aan het kruis en de daaropvolgende opwekking/opstanding/verrijzenis. Hij heeft zich, steeds op eigen initiatief, te zien gegeven. Bij het antwoord op de vragen: aan wie, waar, hoe vaak en hoe, zijn de verhalen bepaald niet eensluidend. Wel echter als het gaat over de vraag: waarom?

Je kunt zomaar de gedachte hebben dat Jezus altijd en overal op straat tussen mensen te vinden was. Die gedachte echter gaat onderuit als je de moeite neemt een heel Evangelie door te lezen. Voor dit artikel koos ik voor het Evangelie volgens Markus, om in zijn verhaal te zien waar, wanneer en zo mogelijk waarom Jezus voor anderen even niet dichtbij, maar op afstand was. Daarnaast kijken we ook naar mensen om hem heen die op afstand zijn of worden gehouden. Bewust, dat wil zeggen: met goede redenen, of door de situatie waarin ze verkeren.

In de periode tussen Kerst en de veertigdagentijd wordt in de kerk meestal bijzondere aandacht geschonken aan het leven van Jezus. Er wordt gepreekt en verteld over verhalen uit de evangeliën. Wat heeft Jezus allemaal gedaan en wat betekent dat voor ons leven? Maar wat weten we eigenlijk over Jezus? Vrijwel niets!

Hemelvaart wordt regelmatig gezien als een verhuizing van Jezus van aarde naar hemel. In deze preekschets bespreekt Paul Blom de ware betekenis van de hemelvaart.