Bij Psalm 46 Vaak gaan psalmen over nogal ‘volwassen’ thema’s. Maar de psalm van vandaag is goed te begrijpen voor kinderen, zeker als je onderstaande versie leest. Je kunt hem […]

Vandaag, de tweede zondag na Trinitatis en de derde na Pinksteren, in de periode van de heilige Geest, lezen we bij Marcus dat Jezus thuiskwam en dat de menigte daar weer samenkwam, zodat het hun volstrekt onmogelijk was om brood te eten. Zijn verwanten, toen zij dit hoorden, gingen eropuit om Hem in bedwang te houden, want ze zeiden dat Hij niet bij zinnen was. De schriftgeleerden, afgedaald vanuit Jeruzalem, zeiden ‘dat Hij Beëlzebul had’, en door de aanvoerder der demonen de demonen uitdreef.

Op zondag Judica biedt de tekst van het alternatieve spoor uit Jeremia op een bijzondere wijze verdieping onderweg naar Pasen. In het licht van deze tekst is het bij wijze van spreken niet alleen ‘gejeremieer’ dat deze zondag de toon aangeeft. Er is niet alleen sprake van kommer en kwel. Naast het oordeel dat onontkoombaar voltrokken wordt aan het volk, is er ook de belofte van een vernieuwd volk.

Bij Marcus 2,1-12 De reeks wonderen – om die term dan toch maar te gebruiken – , waarmee Marcus de toon zet in zijn beschrijving van de daden van Jezus, […]

Een jubileumnummer ligt voor u. Een bijzonder jubileum en een bijzonder nummer. We proberen op verschillende manieren aandacht te besteden aan onze 100e jaargang. In dit septembernummer vooral, maar ook verder. U leest er meer over in deze inleiding.

De idee van de achtste dag komt uit een Joodse bron. Het zal een tijd zonder telling zijn, eindeloos… In Het boek van de geheimenissen van Henoch lezen we hoe […]

Bij Ezechiël 34,20-31 en Matteüs 22,34-46 De gestalte van David als personificatie van een type leiderschap naar Gods hart: dat zou een verbindende schakel kunnen zijn tussen de profetenlezing en […]

Innerlijke vrede is niet afhankelijk van de omstandigheden. We kunnen die juist in moeilijke situaties beleven.

Tijdens de Advent lezen we uit Lucas 1 en 2. Toen deze teksten geschreven werden bestond het Kerstfeest nog niet. Het perspectief is dan ook niet de geboorte, maar Pasen. Lucas 1-2, als een inleiding op het Evangelie, eindigt met het Paasfeest, zoals Lucas 24 het Evangelie afsluit met Pasen. De lofzang van Zacharias in Lucas 1:68-79 – het Benedictus – laat zich lezen als een vooruitblik op de eerste morgen, ‘een vroege Pasen’, zoals Niek Schuman het ooit noemde.