Wie biecht, geeft niet op. Je laat zien dat je hoopt op een nieuw begin, dat je Gods vergeving kunt aanvaarden en dat je klaar bent om nieuwe verantwoordelijkheid te dragen.

Lucas 7,1-10 Vooraf: Zorg voor een speelgoeddokterskoffertje. Wie van jullie is nog nooit ziek geweest? Was het leuk om ziek te zijn? (Let op: sommige kinderen vinden het heerlijk! Vraag […]

Bij Genesis 12,10-13,1 Zana is onderweg naar een ander land, omdat ze niet in haar eigen land, in Syrië kon blijven. Het is daar oorlog. Nu woont ze samen met […]

Drie mensen over een bijbelverhaal waar ze een bijzondere band mee hebben. Blikseminslag Een paar dagen bracht ik door in de stilte, met als gezelschap steeds een bijbelverhaal dat ik […]

Bij Ezechiël 1,15-2,2 Intrigerende, vurige wezens, die onze fantasie prikkelen en onze greep op de werkelijkheid betwisten. Zo heb ik de eerste helft van Ezechiël samengevat. En met die wezens […]

Bij Maleachi 3,1-4 en Lucas 3,1-6 Een roepende stem in de woestijn. Een boodschapper gestuurd om de weg van de Heer gereed te maken. Iemand die mensen oproept tot inkeer […]

Met het dubbele ‘Troost, troost’ (Hebr.: nachamoe, nachamoe) begint de Jesajalezing van de viering van de doop van de Heer in de Jordaan. Het gedeelte vanaf 40:3 dat begint met: ‘Een stem die roept’ (Hebr.: qol qoree’) wordt door de evangelist Lucas geciteerd even vóór de doop van Jezus in de Jordaan (Lucas 3:4b-6). Maar de evangelielezing in deze viering begint daar niet mee. Want dat zou dubbelop zijn.

De lezingen van deze zondag zijn misschien wat te veel, te machtig voor één preek. Aan Exodus 3:1-6 alleen heb je al meer dan genoeg. Dan Romeinen 8 over het leven in en vanuit Gods Geest, en ten slotte Johannes 3, de ontmoeting in de nacht van Jezus en Nikodemus. Ook voor een stukje als dit zijn deze drie lezingen tezamen wat te veel van het goede. Maar goed, eerst Exodus.

De meeste mensen in Nederland hebben stemrecht. Voor migranten zonder verblijfsvergunning geldt dat niet. Toch ervaren zij elke dag de gevolgen van het overheidsbeleid.