Een plek om te zingen voor vrede – in een wereld waar we elke dag van oorlogen horen en zien… Verbindend en hoopgevend moet dat zijn! Sinds een paar jaar organiseert de Duitse componist Helge Burggrabe avonden waar dat kan, en hij schijft er eenvoudige liederen voor. De beweging – want daar gaat het op lijken – komt ook in Nederland op gang. Hier een kennismaking.

In de Bijbel is er geen kwaad woord over melk te vinden: hoe voller hoe beter, maar mét de secularisering is ook de maatschappelijke waardering voor volle melk aan het afkalven. Het Voedingscentrum, dat als een onbezoldigde stuurman aan wal over onze gezondheid waakt, heeft het alleen nog maar over magere en desnoods halfvolle melk. Voorbij zijn de tijden dat ene Joris Driepinter propaganda mocht maken voor drie glazen volle melk per dag.

In het voorgaande hoofdstuk vertelde Mozes aan het volk wat de Heer had gezegd: ‘Halverwege de nacht (Gr.: peri mesas nuktas – Septuaginta) ben Ik het die uittocht houdt uit Egypte’ (Exodus 11:4 – Naardense Bijbel. Welnu, zodra er klinkt: ‘Het geschiedt halverwege de nacht’ (Gr.: egenèthè de mesousès tès nuktos – 12:29), weten wij: het beslissende moment is aangebroken. Want wat de Heer via Mozes aan het volk vertelde, staat nu te gebeuren. Hij zal uittocht doen uit Egypte. En wat de Heer verder nog in het voorgaande hoofdstuk vertelde, gebeurt eveneens.

De koning had een onrustige nacht en Hamans wereld keert zich compleet om. Tussen de twee drinkfestijnen in gebeurt een heleboel. Haman dacht dat hij alles in het leven had bereikt wat hij wilde: enorme rijkdom, tien zonen, de op handen zijnde erkenning door de koning en respect dat hij zich, zij het met harde hand, wist te verschaffen. Maar nu komt Haman thuis van een nachtmerrie.

Dit jaar valt Oudjaarsdag op zondag. Dat kan de vraag oproepen: hoe doen we dat? Twee diensten, of niet? Het mag duidelijk zijn dat een viering op de drempel van […]

Hoe lezen we in onze actualiteit dat oude boek, de Bijbel? Er is al veel en vaak over geschreven, maar zoals hier kan het ook: de Bijbel is een handschrift van licht, tegen het donker en de chaos in…

Tekst: Bara van Pelt. Beeld: Rianne te Winkel.

Wat bedoelt Samen Jong te zeggen met de kernwaarde ‘hart hebben voor jongeren’? Hebben we een beeld van wie de jongeren zijn? En waar ze behoefte aan hebben? Een grote en omvattende vraag: ‘hebben we de jongeren in onze gemeente lief?’

‘Keer mij om naar U toe; keer ons toe naar elkaar.’ Wonderlijk hoe goed de lezingen van deze zondag bij elkaar passen. Allebei zijn ze samen te vatten in één woord, kernbegrip in de joods-christelijke traditie: ‘ommekeer’ (Hebr.: tesjoebhah). Of zoals opperrabbijn Jonathan Sacks het noemt in zijn boek Niet in Gods Naam: ‘hartsverandering’, de ‘omkeer’ (Gr.: metanoia) waartoe Johannes de Doper ons oproept aan het begin van het Marcusevangelie.