Wie luchtig en smakelijk brood wil, moet de tijd nemen. Hoe langer het deeg kan rijzen, hoe lekkerder het brood wordt. Wachten loont. Het begint als een deeg van meel […]

Bij Daniël 12,1-4 en Matteüs 24,14-35 Wanneer op deze zondag de ontslapen gemeenteleden bij name worden geroepen, dan kan een zekere pastorale visie zich nog weleens verlegen voelen bij deze […]

De hemelvaart is het scharnier tussen Lucas en Handelingen. Tegelijk met een beweging omhoog zien we een beweging omlaag: de opgang naar de hemel valt samen met de opdracht hier op aarde de Tora te doen in de Geest van Jezus. Hemelvaart en Pinksteren kun je dan ook niet los zien van elkaar.

Bij Hooglied 5,2-8 en 1 Johannes 5,1-6 De Hoogliedtekst begint en eindigt met ’ani, ‘ik’. Het in het Hebreeuws zelfstandige woord betekent een beklemtoond ‘ík’. Nog twee keer komt het […]

De context is niet onbelangrijk bij dit gedeelte uit Marcus. Na twee eerdere leergesprekken (12,13-17 en 12,18-27) horen we hier het derde leergesprek. De gesprekspartner is ditmaal een schriftgeleerde (Gr.: grammateus, 12,28). De leergesprekken volgen op de vraag naar Jezus’ bevoegdheid (Gr.: exousia, 11,28). Marcus’ versie van dit derde leergesprek is veel vriendelijker dan die van Matteüs (22,34-40). Bij Marcus gaat het niet, zoals bij Matteüs, om ‘beproeven’ (Gr.: peirazoo, 22,35), maar om waardering: ‘ziende, dat Hij hun goed had geantwoord’ (12,28, eigen vertaling). Die waardering is uiteindelijk wederzijds.

Bij Hebreeën 10,11-18 en Lucas 22,14-20 of Lucas 22,14-33 Waarom is deze nacht… anders? Deze nacht, deze avond is anders omdat we vieren dat er een nieuw verbond is en […]

Als er één plek is waar we schaamteloos ons falen onder ogen kunnen zien, dan is het wel in het geloof. Het lucht op om tegenover God je onvolmaaktheid toe […]

Een uitvaart is een emotioneel en indringend gebeuren, die tegenwoordig ook steeds meer persoonlijk en uniek lijkt te moeten zijn. Kerkelijke en seculiere uitvaarten zijn soms moeilijk van elkaar te onderscheiden. Wat maakt het afscheid eigenlijk tot een kerkelijke uitvaart?

Het is nogal wat: je laten leiden door Gods wil, een houding die Petrus in zijn eerste brief (4,2) aanbeveelt. Het zou niet vreemd moeten zijn voor christenen, maar toch, het is nogal wat. En zeker wanneer je ook lichamelijk lijden ondergaat. Dat ‘lichamelijk’ staat er niet bij, dus het lijden kan ook mentaal zijn. Geestelijk lijden. Aan deze wereld bijvoorbeeld. Maar het einde van alles is nabij. Dus ook van deze wereld. En van de Paastijd. Of niet? Petrus schrijft op het scherp van de snede.