Bij o.a. Romeinen 6,3-4 In De Eerste Dag 2015/2 werd in deze rubriek een pleidooi gehouden om de kinderen juist in de Paasnacht te laten deelnemen, zodat ze zich verwonderen […]

In de joodse traditie speelt ‘leren’ een belangrijke rol. Leren betekent hier vooral het bestuderen en onderwijzen van de Thora. Ook in de christelijke kerk is er veel aandacht voor bijbelstudie, geloofsoverdracht en toerusting. Welke vormen van leren zijn er zoal in de kerk?

De ene God in drieën -vader, zoon en heilige Geest – het lijkt een onbegrijpelijk leerstuk. Maar het oude geheim van de goddelijke drieeenheid is herontdekt. Als beeld van een God ’in beweging’, altijd gericht op verbinding, nooit opgesloten in zichzelf.

Waar gemeenten en kerkenraden kleiner worden, wordt ‘samenwerking’ – op één of andere manier – wel gedacht een oplossing te zijn. Maar dan moet wel aan enkele voorwaarden voldaan worden. Anders kun je er beter niet aan beginnen…

Dat de kerkelijk werker in de regel bevestigd wordt in het ambt van ouderling/diaken is een verduidelijking van zijn positie. Tegelijk is duidelijk dat het voor de plaatselijke kerk een klus is om een goede werkgever te zijn. Op dat terrein is nog veel verbetering nodig. Voorop staat dat de kerkelijk werker zich als ambtsdrager én ambtenaar en ambachtsman geroepen weet en met hart en ziel toegewijd is.

Waar nauwelijks ambtsdragers meer te vinden zijn – in sommige delen van Nederland echt aan de orde! – moeten andere oplossingen gevonden worden. Hoe gaan we voorzichtig om met de energie die voorhanden is? Hoe houd je het enthousiasme vast?

Als ambtsdrager word je op vaste en soms onverwachte momenten gevraagd om voor te gaan in gebed. Wat maakt deze gebeden, ingebed in liturgie, pastoraat of andere context, tot een ‘ambtelijk gebed’? En waarin verschilt dit gebed van niet-ambtelijke gebeden?

Bij Johannes 12,20-33 Inleiding Jezus vertelt dat Hij zal sterven. Dat is verdrietig natuurlijk! Maar Jezus vertelt dat het ook een mooie kant heeft. Want als Hij sterft, kunnen andere […]

Beeld en tekst: Iris Boter (www.irisboter.nl).