De stem van Een die roept
Bij Baruch 5,1-9, Filippenzen 1,3-11 en Lucas 3,1-6 Ik begin weer met een pleidooi voor de deuterocanonieke (of apocriefe) boeken. Het rooms-katholieke rooster put uit het boek Baruch, dat op […]
Bij Baruch 5,1-9, Filippenzen 1,3-11 en Lucas 3,1-6 Ik begin weer met een pleidooi voor de deuterocanonieke (of apocriefe) boeken. Het rooms-katholieke rooster put uit het boek Baruch, dat op […]
De wijzen uit het Oosten. ‘Magoi’ staat er in het Grieks. Magiërs dus, vermoedelijk astronomen uit Babylonië. Wellicht zijn het priesters die in de weer zijn met sterren. Merkwaardig eigenlijk dat langs die weg mensen Jezus vinden, want wij hebben meestal niet zo’n hoge pet op van sterrenbeelden, horoscopen en religieuze kwakzalverij. Maar Matteüs schrijft heel onbevangen over lieden die zich laten leiden door sterren en door ingewikkelde magische formules en berekeningen. Bij Matteüs staat er dus wel degelijk iets in de sterren geschreven. De magiërs zijn in zijn Evangelie de eersten, die in de gaten krijgen dat er echt iets gebeurd is in een uithoek van de wereld.
Het is een uitdaging om de verhalen van Palmzondag tot Pasen met kinderen en jongeren, in stapjes en creatief, te lezen en verbeelden.
Enis Odaci is moslim, publicist en reli-ondernemer. Herman Koetsveld is predikant in de Protestantse Kerk, cultuurtheoloog en dichter. Ze schrijven samen boeken en artikelen, en treden samen op als sprekers. […]
Bij Jesaja 48,17-21 en Matteüs 25,14-30 Op de weg die je gaat, zal Ik je leiden, zegt God (Jesaja 48,17). Deze woorden laten ruimte voor menselijke vrijheid om zelf de […]
Net als bij Lucas bij de gelijkenis van het zaad dat op de weg, op de rotsen, tussen de distels en op de goede grond wordt gezaaid (8,4-15), krijgen we ook bij Matteüs, bij de gelijkenis van de tarwe en het onkruid, na de gelijkenis tevens de uitleg aangereikt. Je zou zeggen dat daarmee alles klip-en-klaar is. Wat valt er over zo’n tekst nog te zeggen?
De Tien Geboden, of Tien Woorden, zijn gesproken door God op de berg Horeb. Volgens de Mechilta de-rabbi Ishmael, één van de oudste werken van de midrasj, heeft Israël de Tora, de wet van Mozes, ontvangen in de woestijn en niet in het Beloofde Land, omdat er anders onenigheid zou ontstaan onder de stammen. Dan zou de ene stam zeggen: De Tora is gegeven in mijn gebied, en een andere: Nee, dat was in mijn gebied. Daarom is de Tora in de woestijn gegeven, in het openbaar, in gebied dat van niemand is (Mechilta Bachodesh, hoofdstuk 5, 92-98).
Bij Exodus 20,1-17 en Johannes 2,13-25 In de tijd van de tweede tempel, dus ook in de tijd van Jezus, waren de tien woorden onderdeel van de dagelijkse morgenliturgie in […]
Vandaag is aan de orde de aankondiging van de tiende slag of plaag. Zonder de liturgie van Israël is deze tiende slag niet te begrijpen. In de joodse liturgie kende men het offeren van de eerstelingen van het land en de opbrengst daarvan. Alles is immers van de Eeuwige; daarom wordt een tiende van alles teruggegeven. Van het land bij het eerstelingenoffer van de gerst (Pesach) en de tarwe (Pinksteren), en van de dieren en de mensen – alleen moest bij de mensen de eerstgeborene worden losgekocht door het offeren van een dier.