Een spiegel van het moderne Jodendom
Bij de nieuwe Encyclopaedia Judaica
Ieder vakgebied heeft zo zijn boeken waar niemand omheen kan. Boeken waarnaar een ieder grijpt, die gevestigde onderzoekers opslaan om hun geheugen op te frissen en jonge onderzoekers inspireren tot het stellen van nieuwe vragen. Binnen de joodse studies neemt de Encyclopaedia Judaica daarbij zonder meer de eerste plaats in. Zowel voor wie meer wilde weten over het bijbelboek Ruth, als over de Amerikaanse auteur Philip Roth of de joodse humanist Azariah dei Rossi – de EJ, zoals de zestien banden liefkozend worden genoemd, weet raad.
Niet toevallig wordt daarom ook regelmatig de EJ vergeleken met de Talmoed. Waar de Talmoed als een spiegel van het rabbijnse jodendom fungeert en een web aan interpretaties biedt voor joodse narratieve en juridische tradities, zo is de EJ een spiegel van het moderne jodendom. Hierin is de breedte van joods leven door de eeuwen heen vastgelegd. Het is daarom ook niet toevallig dat David Ben-Goerion bij de verschijning van de EJ in 1972 betoogde dat ieder Engelstalig joods huishouden de encyclopedie in huis behoorde te hebben.
