Een tweeluik

Glas

Wanneer je een stukje glas voor je ogen houdt, zie je de werkelijkheid net even anders. En als het glas een bolling heeft of kleine luchtbelletjes bevat, wordt het beeld gebroken of vervormd. Voeg daarbij nog wat kleur en je ervaart een nieuwe wereld. Zoals je met een roze bril spreekwoordelijk de mooie kanten van het leven benadrukt.

Ieder stukje glas is anders. Telkens weer een nieuwe blik. Het kan je ogen openen voor de dingen die je anders niet zou zien; opgeslokt door het alledaagse, niet anders gewend dan de kleuren die je kent. Een simpel stukje glas als een eyeopener.

Onaardse glans

Mij is geleerd dat de grote kathedralen gebouwd zijn met bewuste luchtigheid als een verbeelding van de hemel op aarde, en dat de grote gebrandschilderde ramen vensters willen zijn op een andere, hogere werkelijkheid. Neem het grote roosvenster van de kathedraal van Chartres aan de westzijde. Het is een samenspel van vorm en kleuren dat al het licht een onaardse glans geeft. De kleur in het glas brandt zich als verlangen opnieuw in je hart.

Opgetild

Ik moet denken aan de verhalen over Jezus: de genezingen, de wonderen, de tekenen. Van die kleine momenten dat er iets van boven zich laat zien, de hemel even de aarde raakt. Een verhaal als een stukje glas dat je deze werkelijkheid even anders laat zien. En al die stukjes samen vertellen van een nieuwe dag, ongekend. Alsof je opgetild wordt door de kleuren, lichter wordt door het nieuwe licht.

Een stukje glas is maar één beeld. Een enkel wonder slechts één geopend venster. Het is een samenspel. De lichte delen worden met lood verbonden.

Lood

Ik sta voor een glas-in-loodraam. Elk stukje glas is niet meer dan een gekleurde scherf. Maar samen vormen al die stukjes glas een samenhangende afbeelding. Dat zij dat kunnen, danken zij aan het lood. Het lood houdt de scherven bij elkaar en geeft hun samenhang.

Ik kijk naar mijn leven. Elke dag gebeurt er wel wat en doe ik wat. Bestaat mijn leven uit losse scherven? Of vormen al die scherven een samenhangend geheel? Een verhaal vertelt over drie steenhouwers die aan het werk zijn. Een voorbijganger vraagt: ‘Wat ben je aan het doen?’ De eerste zegt: ‘Stenen verplaatsen.’ De tweede: ‘Stenen aan elkaar metselen.’ De derde: ‘Ik bouw mee aan een kathedraal.’ De derde steenhouwer ziet het grotere verband waarin zijn dagelijkse werk betekenis krijgt. Die betekenis is het lood dat de fragmenten van zijn leven samenhang geeft.

Betekenis van mijn leven

Wat is het lood in mijn leven? Wat houdt de losse scherven bij elkaar? Wat is hun betekenis? Geen flauw idee. De vraag naar de betekenis van mijn leven is voor mij een maatje te groot om te beantwoorden. Maar ik denk wel dat het betekenis heeft. In elk geval voor God. Benedictus van Nursia, die van 480-547 leefde, zei: ‘Voor God en in God krijgt ons leven een doel.’ Wat hij daarmee bedoelde? Misschien dat God mijn leven overziet en de betekenis ervan kent. Misschien dat ook ik die ooit zal kennen. Waarschijnlijk zal ik er dan verbaasd over staan.

Kompas

Misschien moet ik het wat praktischer houden. Misschien ontstaat de betekenis van het leven door het kompas dat ik volg. ‘Er is jou, mens, gezegd wat goed is, je weet wat de Heer van je wil: niets anders dan recht te doen, trouw te betrachten en nederig de weg te gaan van je God’, zegt de profeet Micha. Dat kompas zou ook het lood kunnen zijn dat mijn leven een zinvolle samenhang geeft.